Museum Blog

LeWeb11: where flowing creativity meets hardcore knowledge

2011-12-12T11:02:00.010+01:00

“Creativity is more important than knowledge.”
- Albert Einstein

It was such an inspiring conference #leweb11 last week in Paris! I just went to see the best examples of the internet: webbased, apps, etc. The grand overall theme was social, local and mobile. Taking the net to the next level....
But what I really loved was plunging into a new world, now and in the near future and hearing so many inspiring entrepreneurs!

My favourites- with a personal touch- I just listed here:

Karl Lagerfeld: 'Have your eyes wide open, get well informed, be curious, adapt to the world and decide what you do with it'' (love this Franglish!)
''“Personally, I don’t promote anything at all. I’m just being me.”

Since last week one of my biggest Idols is Karl Lagerfeld, such a cool, creative and progressive 78year old fashion designer, watch the interview here:

More techie news by Eric Schmidt- CEO Google
Eric Schmidt: "Silicon valley needs competition, Europe's future growth depends on the internet. Get your act together"
'' Internet is like an image: governments should not shut it down, if you don't like the mirror don't break it''

Just completely fell head over heels in love with this nice, smart guy Daniel Ek, co-founder and CEO Spotify. He just gives the best advice on entrepreneurship! It's quite a lot (30 mins) but worth it!

Daniel Ek: ''Keep on learning and pick a smart + nice team: think of yourself of an editor when you have your own company'
''If people love your product, they recommend it to others- no complex marketing''

And found out about this- nice examples of combining art, sales, commercial companies:
YellowKorner- sales top photography in the FNAC (is kind of a Media Markt in France)
Curioos- taking digital art form the web to your wall
And this one - I already knew- but must be on this list: Saatchi Online

For a smooth, nice update on the internet and its future, check the Forrester presentation:

And I loved the Virtual magician! Taking the magic digital....inspiring for other (art) disciplines

And hey...a party at The Louvre was not bad at all!! With DJ's and the Ting Tings... That's not my name :-)

For Dutch people read this nice article by Volkskrant journalist Heleen van Lier which captures Le Web perfectly.

Thanks so much for following our -sometimes hysteric tweets- on @femkeh and @museumlab filling up your timeline this last week on LeWeb! See you next year?

museumLAB staat in de nrc.next! #leukedingenvoorleukemensen

2011-12-01T16:56:00.006+01:00

foto Peter de Krom

'Leuke dingen maken voor leuke mensen, dat is wat we doen.'

Afgelopen woensdag 30 november stonden Willemijn van Drunen ik in de nrc*next in de rubriek de Geboren Ondernemer! Als dochters van een schoenenfabrikant en een assurantietussenpersoon vermengd met een fijne omgeving op ons bedrijf museumLAB HQ vermengd met een flink toef Kunsthalervaring, moesten we natuurlijk wel in die rubriek komen! Joehoe!

Museum NOW, current trends in museums- museumLAB in Trendbook- Dutch Design Week 11

2011-11-22T08:47:00.010+01:00

The museum is an innovative event-driven and engaging place serving a larger, more-diverse public with great stories, while staying afloat financially. It is about participation, it is crowdsourced and crowdfunded, is making use of social media, apps and new technology in a meaningful way. It has snackable content, is sustainable, has a flexible gallery space and a good sense of hostmanship. It it is a rich learning environment and a great place to be.

Great examples of this new trend are the new MAS museum in Antwerp, Belgium but also projects like ArtTube, the online video channel by Museum Boijmans Van Beuningen, the iPad performance by the artist Kamagurka in the Stedelijk Museum Amsterdam and our small crowdsourced exhibition about Hipstamatic retro pictures with your iPhone app in Kunsthal Rotterdam.

[Our contribution in DDW- Trendbook '11 in the section culture & entertainment; in all honesty it is so cool to see your text in good old print :-)]

Europalia.brasil, part deux

2011-10-17T23:14:00.009+02:00

Vrijdag bracht Diane van Europalia ons naar de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis in het Jubelpark. Dwars door Brussel waar de wegen en het verkeer ook al een hele belevenis zijn!

In het museum bezochten we de tentoonstelling “Índios no brasil”. Conservator Gustaaf Verswijver (normaal werkzaam bij Koninklijk Museum voor Midden-Afrika in Tervuren) nam ons en een groep gidsen onder zijn hoede en vertelde vol passie over alle objecten die te zien zijn. De tentoonstelling laat het leven van indianen in Brazilië zien. Van geboorte tot de dood, de jacht, het dagelijks leven en de rituelen.

Een echte ethnografische tentoonstelling. Bezoekers bekijken het leven van de indianen vanaf een afstand. Conservator Gustaaf heeft een persoonlijke band met de indianen en vertelde daardoor ook over zijn persoonlijke ervaringen met deze groepen mensen. Dit gaf zeker een extra verdieping aan het verhaal van de tentoonstelling. Ik hoop dat bezoekers ook deze kant een beetje meekrijgen in de audiotour of via een rondleiding met gids.

Bijzonder ware de maskers die de Mehinaku indianen de vorige avond via een ritueel hadden achtergelaten in het museum.

Een mooie tentoonstelling met veel prachtige veren!

Na de, wederom heerlijke, lunch maakten we in het Théâtre National ontmoetten we Mehinaku indianen. Gustaaf was aanwezig voor de nodige vertalingen. Van Nederlands of Frans, via Portugees naar de taal van de Mehinaku, en weer terug. Mooie verhalen van verschillende generaties.

Braziliaans diner bij La Cantina met caipirinha’s en typisch Braziliaanse gerechten. Hierna hebben we nog een voorzichtig dansje gewaagd tussen heel veel, heel soepel swingende Brusselse Brazilianen in Club.Brasil

Zaterdag bekeek ik op eigen gelegenheid nog de kleinere fototentoonstelling Extremes in Bozar. Veel mooie foto’s van historisch tot hedendaags. Daarna bezocht ik het Museum van de Nationale Bank. Hier is nu de tentoonstelling Van goud en veren te zien. Totaal overdonderd door het gebouw en de eerste paar zalen! Onvoorstelbaar; een tentoonstelling vol verentooien, sieraden, goudstukken en meer en dat dan te zien in hoge chique kamers van de historische gebouwen van de Nationale Bank. Denk aan wandtapijten, vloerbedekking, kroonluchters, plafondschilderingen en grote spiegels. Een bizarre en verrassende combinatie.

Naast goud en veren is ook een fototentoonstelling over goudzoekers te bezichtigen.

Nog wat laatste gedachten over deze trip, de Brusselse musea en Europalia.Brasil:

Wat is Bozar groot! Wat een werk om 4 tentoonstellingen in 1 keer te openen! Waanzinnig mooi gebouw! Geweldige gidsen! Voor elk wat wils! Vergeet ook zeker de enorme museumwinkel niet!

Wat ingewikkeld om alles drietalig te moeten doen! (ik denk hierbij ook aan de dubbele “geldtijdlijn” in het Museum van de Nationale Bank)

Indrukwekkend om zoveel tentoonstellingen rond het zelfde thema tegelijkertijd te maken, zonder dat de bezoeker het idee heeft steeds naar hetzelfde te kijken

Brussel is een hartstikke leuke stad (ook heerlijk om in te verdwalen)

Geweldige service, zeer vriendelijk personeel, heerlijk eten

Dat maar veel mensen deze geweldige tentoonstellingen zullen bezoeken. Ze zijn zeer de moeite waard!

Bruxelles, Brasil; merci et à bientôt!

ps.1. hier zijn alle foto's die ik maakte te zien.

ps.2. een goede tip voor België ontdekkers is de app 365 ontdekkingsdagen

- Vera

Europalia.Brasil; Brazilië in Brussel!

2011-10-16T17:27:00.010+02:00

Twee weken geleden was ik bij de swingende opening van het Brazil Festival Amsterdam en nu mocht ik, op uitnodiging van Toerisme Vlaanderen & Brussel en Toerisme België voor Wallonië & Brussel, een kijkje nemen bij Europalia.Brasil in Brussel.

Europalia organiseert elke twee jaar een Internationaal Kunst en Cultuur Festival, waarbij steeds een ander land in de spotlights gezet wordt. Het festival stimuleert openheid en samenwerking tussen culturen. Het festival is enorm: ruim 470 evenementen op meer dan 200 locaties. Naast tentoonstellingen zijn er ook activiteiten rond dans, theater, film en literatuur.

Heel divers. En dat is dan meteen ook het hoofdthema van het festival: diversidade.

Op naar Brussel!

Bozar: BRAZIL.BRASIL

Na aankomst kregen we een erg goede rondleiding (van supergids Nele Drijkoningen) door de eerste van de vier (!) Brazilië tentoonstellingen in Bozar.

De tentoonstelling toont hoe Braziliaanse kunstenaars sinds het begin van de 19^e eeuw hun identiteit(en) in beeld hebben proberen te brengen. Een prachtig overzicht waarin Indianen, slaven, Europeanen, religie en gebruiken voorbij komen.

Ik was vooral onder de indruk van de grootte van de tentoonstelling en de prachtige vormgeving met overal mooi geplooide gordijnen tot op de grond. Elk werk hing ‘los’ van de muur voor de gordijnenwand. Zelfs de tekstbordjes leken te zweven. Wat een werk en wat een prachtig resultaat! (overigens ook een uitstekende oplossing voor moeilijke akoestiek zou later blijken).

Waar een lamp het niet bleek te doen werd subiet een ladder tevoorschijn gehaald om dit te verhelpen. Wat zijn de Belgen toch vriendelijk en servicegericht!

Lunchtime! Bij Club.Brasil is het informatie centrum, de cocktailbar, de lunchroom, het concertpodium, de workshop locatie en de shop van het festival.

Wij genoten van een lunch met (uiteraard) caipirinha’s: Saúde!

Back at Bozar: ART IN BRAZIL (1950 – 2011)

Supergids Nele stond weer voor ons klaar en we gingen door met de tentoonstelling ART IN BRAZIL (1950 – 2011).

In de tentoonstelling wordt de evolutie van de Braziliaanse kunst getoond. Opvallend herkenbare beelden soms. Hier bleek de invloed van de Europese kunstenaars doorgedrongen te zijn. Nele greep hier en daar terug naar een werk van eerder in de tentoonstelling, dit maakte het tot een heel samenhangende en toch zeer gevarieerde tentoonstelling.

Mijn persoonlijke ontdekking was het werk van Mira Schendel. Prachtig, poëtisch en verfijnd. Ook het werk dat door een aantal kunstenaars ter plekke geïnstalleerd is was indrukwekkend.

Om even terug te komen op de akoestiek van Brazil.Brasil…. dat was hier wel anders. Meerdere groepen werden tegelijk rondgeleid en dat maakte het niet altijd even goed te volgen.

Een paar vrije uurtjes om door zonnig Brussel te struinen, een heerlijk diner bij Restaurant Jaloa en moe en voldaan naar het hotel.

- Vera

Wordt vervolgd

Do's en don'ts bij het maken van een tijdslijn

2011-09-26T15:38:00.019+02:00

We zijn druk aan het werk bij museumLAB. Dus ja- dan wil bloggen er wel eens bij inschieten.
Voor Niemand Minder; een tentoonstelling in Kunsthal Rotterdam, in samenwerking met Pameijer, is de maatschappelijke missie: iedereen heeft het recht om mee te doen. Voor mensen met een beperking is het niet altijd vanzelfsprekend of gemakkelijk. De tentoonstelling laat 5 cliënten van Pameijer aan het woord via film confrontaties met vooroordelen via film en kunst, maar tevens een historische blik op relevante ontwikkelingen. Hiervoor maakten wij een heerlijk traditionele tijdlijn.
Maar waar moet je dan op letten? Hoe maak je een stugge, chronologische opsomming van feiten toch interessant?
Hier een korte voorstudie.

Ten eerste stem je natuurlijk alles af op je doelgroep en de context! Presenteer je de tijdlijn bijvoorbeeld in een kunstmuseum of een erfgoedhuis? Welke toon heeft de gehele tentoonstelling? Wil je kinderen aanspreken of volwassenen met veel voorkennis? Inhoud en vormgeving moet in balans zijn en elkaar versterken.

Vormgeving spreekt boekdelen!
Het is voor de hand liggend om een platte tijdlijn op de muur te plaatsen. Toch kan het erg interessant zijn om hier mee te spelen. Waarom maak je hem niet (deels) 3dimensionaal? Door bijvoorbeeld objecten tegen de muur te plaatsen/op te hangen, of afbeeldingen de wand uit te laten komen. Je kan zelfs de gehele lijn als installatie midden in de ruimte plaatsen. Een tijdlijn hoeft helemaal niet saai en simpel te zijn, als je maar let op de vormgeving!
Een aantal voorbeelden:

Op deze manier ook leuk voor kinderen!
Science museum (onbekend)

Door de uitgesproken vormgeving lijkt deze tijdlijn zelf wel een kunstwerk of object.
Graphic Design Museum - UnCOVERing women

Speels en uitnodigend.
Een tijdlijn van het Design Museum in Londen

Timelines gone wild!
Dit zijn enigszins open deuren, maar toch leerzaam. Enkele voorbeelden van de don'ts:

Onoverzichtelijk en ontmoedigend voor bezoekers.
De vormgeving moet helpen om de inhoud duidelijk te maken.
'History wall' in Museum of Science Boston

Veel jaartallen en tekst maar geen beeldmateriaal of zicht op de globale ontwikkelingen.
The Braid, museum en Arts Centre in Noord Ierland

Tot slot nog enkele tips:

Probeer niet te veel tekst te gebruiken, tenzij de tentoonstelling op een zeer specifieke en geïnteresseerde doelgroep gericht is. .
Gebruik beeld! Waarom niet bewegend? Of geluid?
Probeer de tijdlijn de ruimte in te trekken door 3D elementen toe te voegen.
Geef d.m.v. de vormgeving aan welke zaken belangrijker zijn dan anderen, dan kunnen bezoekers snel een globaal overzicht krijgen op de essentiële ontwikkelingen die je aan wil duiden.
Geef, indien nodig, verschillende thema's verschillende kleuren om de overzichtelijkheid te bevorderen

Anniek Mueller (projectmedewerker Niemand Minder- museumLAB) en Femke Hameetman

De ontdekking- of wat ik heb geleerd van werken aan Niemand Minder- een tentoonstelling over mensen met een beperking in Kunsthal Rotterdam

2011-08-19T15:55:00.012+02:00

foto: Krijn van Noordwijk

De ontdekking

Als je goed om
je heen kijkt
zie je dat alles
gekleurd is
K. Schippers

In Nederland wonen ruim een miljoen mensen met een beperking. Dat kan een lichamelijke, verstandelijke of psychische beperking zijn. Iedereen heeft het recht om op dezelfde manier in de samenleving mee te doen. Het recht op gelijke behandeling is vastgelegd in de wet.

Maar toch, ik heb mijn eigen vooroordelen (-ook al wil dat liever niet toegeven). Als ik langs een groot psychiatrisch opvangcentrum in de buurt rijd, denk ik wel eens over de wachtende mensen bij de naastgelegen bushalte: 'cliënt of medewerker?' Bij het maken van de tentoonstelling ontmoette ik een cliënt van Pameijer. Hij is even oud als ik. Hij loopt en praat moeilijk en heeft een arm die niet helemaal wil meedoen. Mijn eerste gedachte was: ' Kan hij wel werken?' En ook: 'Help, kan ik hem wel verstaan?'

Al snel tijdens ons gesprek kom ik tot het inzicht dat hij best goed te verstaan is (het was wel heel even wennen- dat wel). Hij werkt 4 dagen in de week en zit op avondschool. Hij gaat op vakantie, houdt van uitgaan en levert commentaar op vrouwen. Ha! Dat hoor ik ook niet voor het eerst. Mannen in mijn omgeving beklagen zich erover -net als hij- dat vrouwen best kunnen zeuren: 'je mag dit niet en dat niet', zeggen ze tegen hun partner. Ik kan niet anders dan hem gelijk geven. En hij zegt met een grote glimlach dat de koffie 'niet te zuipen is'. Bovendien is het gesprek doorspekt van een flinke portie humor. Hij neemt het leven zoals is het is en geniet met grote teugen. Deze ontmoeting geeft me inzicht om weer een beetje anders naar de wereld en de mensen om heen te kijken. Er zijn zoveel mensen die voor minder op de bank blijven zitten, voortdurend klagen, anderen de schuld geven van hun eigen onzekerheden en hun bed niet uitkomen.

Een ontmoeting als deze is een verademing in een haastig leven: je medemens zien en verbonden voelen, ook al lijk je op het eerste gezicht niets noemenswaardig met elkaar te delen. Bedankt José, voor je openhartigheid en je vermogen om mij te laten ontdekken dat de wereld gekleurd is.

Niemand Minder is tot en met 11 december 2011 te zien in Kunsthal Rotterdam
De tentoonstelling maakt deel uit van het Niemand Minder festival, initiatief van Pameijer

Maak het jezelf gemakkelijker...lifehacking and easy living

2011-08-09T12:48:00.010+02:00

Deze post gebruik ik om alle handige tips die het leven gemakkelijker maken te verzamelen. I love lifehacking! Zo maak je leven met wat slimme foefjes net iets aangenamer.

Deze blog fungeert nu en dan als mijn geheugen. Ook in deze blogpost breng ik wat dingen samen die ik al langer wil bewaren en steeds weer niet kan vinden (of ik weet de wachtwoorden van de bookmarksites niet meer...) en zo kan ik het altijd terugvinden en gemakkelijker delen met anderen. Natuurlijk houd ik me aanbevolen voor tips!

Pick your own
Mijn favoriete links (zo onder elkaar, lees zelf maar verder):
Easy living (via @arjobunnik)
Lifehack
Lifehacking
Tech tools small businesses 1
Tech tools small businesses 2
CRM

en deze is lekker low tech:
NRCs Zo maak je je leven een klein beetje gemakkelijker

Oh en deze tip (om in vakantiestemming te blijven voor de Francofielen onder ons) is ons goed bevallen: *bliep*
Telepeage for Dummies

iPads entering the museum

2011-06-19T20:22:00.017+02:00

De opkomst van iPad en andere tablets is niet meer te stoppen. Gedurende het eerste kwartaal van 2011 werden er wereldwijd 6,4 miljoen tabletcomputers verkocht, grotendeels ten koste van de netbook- en laptopverkoop. Bijna drie vierde van de verkochte tablets (74%) kwam van Apple. Ook in het museum begint de iPad langzaam aan een opmars. MuseumNextblogger Scott Billings zette al wat internationale projecten op een rijtje.
In Nederland hadden we Kamagurka's 24 uur iPad performance in het Stedelijk Museum. Al eerder kwam de uitgebreide app uit met de brieven van Van Gogh door het Van Gogh Museum en Antenna Audio die ook voor iPad geschikt is.

Het werken met iPads voor museumbezoekers zoals is gedaan in het Brooklynmuseum waar de iPad dient als naslagwerk, heb ik nog niet gezien in Nederland (maar wellicht heb ik iets over het hoofd gezien). Of eigenlijk ook nog niet een uitgebreide tentoonstelling gebruik makend van de mogelijkheden van de tablet, zoals die van David Hockney waarbij de iPad als nieuw soort canvas dient. Ik heb al wel een echte première van een iPad documentaire gezien.

In de Hipstamatic tentoonstelling hangt nu een (dus heel bescheiden) iPad met onze eigen app Hipsta NL die dient als slideshow voor de Flickrgroep (430+ leden). Zo kan iedereen die upload nu een plekje in de tentoonstelling bemachtigen, want de laatste 100 uploads worden getoond (en regelmatig ververst). Zoals de toelichting bij de app uitlegt: ' This app shows the most recent 100 uploads and refreshes completely every one or two days. It's a very entertaining app for everybody who loves photography.'

De beste redenen om een iPad te gebruiken in het museum zijn:
- de meeste bezoekers zitten (nu nog) graag aan deze gadget. Het zal dus mensen aantrekken die het graag in de handen nemen- liever dan een boek of catalogus die als naslagwerk dient.
- de iPad is heel gebruiksvriendelijk- beter dan een kiosk op PC- omdat ook ouderen en jonge kinderen ermee uit de voeten kunnen. Shelley Bernstein van het Brooklyn Museum in New York heeft erover geblogd.
- met een iPad ontsluit je gemakkelijk bestaande informatie bij een tentoonstelling, denk bijvoorbeeld aan een online collectie, wikipedia, of online films. Je hoeft dus geen aparte uitgave te maken. Het is een methode van selectie en dan share and spread.
- de iPad is een sociale machine, je kunt er gemakkelijk samen naar kijken terwijl een persoon 'em bedient.

Bij het werken met een iPad voor publiek, kwamen we praktische tips en trucs tegen die we graag delen. Ten eerste is een steady WiFi verbinding essentieel voor het functioneren ervan. En een manier om de iPad op te laden natuurlijk. Er bestaan voor de iPad apps waarmee je de tablet in de kiosk stand zet. Dat betekent dat je een applicatie op je iPad installeert zoals wKiosk, MediaKiosk of Kiosk pro zodat mensen niet overal heen kunnen 'zappen'. maar alleen die content bekijken die jij hebt geselecteerd. Je kunt de iPad ook in een frame zetten zodat die niet foetsie weg is voor je erg in hebt. We hebben alleen nog niet uitgevonden hoe je op de iPad alleen 1 app kan tonen want de kiosk stand is alleen voor een selectie van websites toepasbaar. Dat schijnt alleen te kunnen (zonder jailbreaking) als we de Flickr uploads in HTML5 draaien, maar ja, dat gaat ons net weer een stapje te ver. We gaan dus experimenteren met een heul gewoon tekstbordje in de trant van: na het surfen, graag de ipad achterlaten in de juiste juiste app' Nu eens kijken of dat werkt...we houden ons aanbevolen voor uw deskundig advies...

NB1 Overal waar ik iPad zeg, kun je ook aan een Samsung Galaxy of andere tablet denken. Apps die ik noem zijn alleen bruikbaar op de iPad.
NB2 De iPad in de Hipstamatic tentoonstelling werd genereus gesponsord door NRC en de app werd eveneens genereus geheel gesponsord door Diederik Meijer van 50pm - the iPad photography magazine

MuseumNext, a snackable version of the first day of the conference

2011-05-27T01:41:00.011+02:00

I made a Storify piece on the first day of the MuseumNext conference!

Storify is a new way of storytelling, you can use social media uploads (Flickr, Twitter, Facebook etc) by others to create a story.
The seem to overcome still some technical problems, like making Storify compatible with iPad. Nice thing about it is, that you can filter the best posts, enrich them with your comments and have a largely audience based review of your event. I love it. It is easy and when you publish you automatically inform all your co-authors who will publish it then on their own social media platform. Sharing and spreading made easy and nice!

What did I learn form attending the conference MuseumNext?- about Oprah,engaging and truly listening

2011-05-26T12:18:00.071+02:00

I heard in 2008 about an American actress who asked herself all the time 'What would Oprah do' and started to find out by following her advice and blogging about it. Attending the congres MuseumNext made me think of this actress, she is called Robyn Okrant. MuseumNext 2011 in Edinburgh was all about how museums and galleries can benefit from new technology and the latest web trends.

I heard so much good advice during the conference that it was sometimes somewhat overwhelming. Like a good Oprah show: 'living the best life you can', being happy with all the good advices and quotes but at the same time feeling it is almost unhuman to really execute all of it (or even half of it). Helppppp!!!!

Just a splash (at random and very unorganized) of all the advices and comments on day 1:

Lobby for you bright ideas within in your own organisation
As a museum, you can let the visitor see himself through the museum
Using social media: focus on visitors voice, letting them hear a personal voice from within the museum
You really have to listen to your audience!
Evaluate in detail your actions, every few months , fe how much interaction was there, how many retweets id you get and by whom, what worked and what didn't. This kind of information you can use in your organisation, future marketing purposes.
It is a place of watch and being watched, people like things like the "Hand form above', or project like ' it's time we MET' (Metropolitan)
You have to inspire visitors to cooperate
Remember: its 'people that make the space interesting'
Make conversation starters
Make nice relaxing spaces like in the exhibition The science of spying- London Science Museum
Engage with your audience
Be responsive and try new things
Offer also content that is not part of the physical experience
Snackable content must be readily available (love this one!!-FH)
Public engagement is at heart of our plans
Look outside the sector for inspiration
Ask questions first and make time for and pay attention to analysing your stats
Employ a geek in residence
Don't get distracted by shiny things
Word of mouth is still one of the best forms of marketing
Make friends with your superfans
Be responsive to your visitors
Liverpool Museums made a seperate press account (stream) on Twitter separate from their normal tweets
Invite people to your openings, events with loads of followers on Flickr, Twitter, Facebook
Use the correct hashtags like #museumspics #museumMeM etc
Make all your content sharable not only by share buttons, stick numbers to it
drawing in gallery is shared through a site (MOMA)
At the Hepworth Wakefield they share your remarks
Signs in museum tell us what you think about museum on textboards (do NOT remeber what that exactly means)
Why not place a permanent Twitterscreen in your museum
Allow photography, museum overplayed the copyright issue, photography is your friend, museums!
The MET invited people to pose next to an artwork and made a poster advertisement with the material. MET on the move!
Take in a lodger: a girl lived in museum a month, she was selected (1.500 people wanted it). She blogged, made video's, posted on the Twitter etc. Please somebody, steal it!
Run a competition and make the most democratic exhibition in the world
Like in Yorkshire, let visitors pick their favorite painting and take it home (on canvas)
Treat bloggers like rockstars (Hell, yeah!-FH) (example Cold War exhibition V&A)

Well, my English is not perfect and I hope I quoted most of it right, but you can imagine it was a whole lot of advice. Most heard was: engage with your audience and listen to your public. It made me think what it exactly meant for me. I always think of myself as someone who loves to engage with the public. But do I really fulfill the expectations....? Don't we all think we are auditive, responsive and nice, while really half of the time we are not....?

How was my ' Edinburgh score' of engaging and all so far? Just talking to people I already knew, safe...or? I took several times a taxi and had nice talks with friendly Edinburgh taxi drivers. I listened and talked with them about football, using iPhones, being a female taxidriver for 28 years, about life, about listening all day to people in the back...etc etc I thought I was doing pretty well. If anything, the opposite was true. I was about to find out.

In one of the short breaks a nice man came up to me and said: ' That is a nice laptop'. ' I said: 'Yes, it is my pre iPad laptop,' and smiled at him. We started talking and exchanged cards. I looked at his card carefully and I mentioned: ' Hm, Blue State Digital, never heard of your company, but you are major, you have several offices...New York, Boston and let's see London, DC en L.A. Hi, nice to meet you Rich Mintz!' He smiled at me and he exchanged some sentences with me before we went our seperate ways to the bar.
OMG what was I stupid!!! This encounter made me realise I was not all interested in the people around me on the conference. During the day I found out Rich was one of the keynote speakers (on day 2), he is vice-president of a company that for Barack Obama’s historic presidential run, developed and managed an online campaign operation that was unprecedented in size, scope, and influence. How could I be so stupid not to study the programme closely, knowing names? Recognising a person were I would be listening to, would have been something that a truly interested person would have done. I even felt worse when I found out that Rich was following all of us on Twitter before we even thought of it (I checked with other people). He was truly interested in US, his audience he was going to speak to, following us, moving around and chatting. Instead of being busy with himself.

Yep, Oprah. Yes, Jim Richardson, I still did not learn. Although you provided me with all the best advice. Perhaps I can make up by admitting mistakes. Like I just did. And now Oprah left television after 25 years, I guess I have to attend Museumnext next year in Barcelona. Just to be a truly engaging and listening person. Hasta la vista, babies!

PS Thank you Rich Mintz, for being a truly engaging and listening type of a guy! Oh and thank you so much for the wonderful Not in my name and It gets better projects

Museumblogger gastblogt over Hipstamatic

2011-05-09T16:53:00.001+02:00

Hipstamatic, de iPhone webapplicatie (app) die je telefoon ‘omtovert’ tot vintage camera is immens populair. Retrofoto’s worden massaal geüpload op social media als Facebook, Flickr en Twitter. Willemijn van Drunen en ik ontwikkelden en produceerden vanuit ons bedrijf museumLAB in sneltrein vaart een kleine voorjaarstentoonstelling over het Hipstamatic fenomeen.
(...)
Kijk op de weblog van In10 voor de volledige blogpost...

Museumblogger goes Antwerpen- les in het (her)openen van een museum

2011-05-08T23:41:00.015+02:00

Afgelopen week was ik als blogger uitgenodigd op een exclusieve pers preview in Antwerpen bij het net opgeleverde Museum aan de Stroom (MAS- want in België zijn ze dol op afkortingen voor musea). Dat was een bijzondere ervaring: 1. om dit nieuwe museum alvast te mogen zien en bezichtigen en 2. om met de aanwezige internationale pers in de watten gelegd te worden (want het voelde best bevoorrecht...)

De opening van het nieuwe gebouw met de reeds bestaande collecties van o.a. het Etnologisch en Scheepvaart museum was een zinnenprikkelende ervaring: van het gebouw (wow!), de inrichting van de zalen, de gastvrije ontvangst, tot het verrukkelijke eten van de twee sterren restaurant 't Zilte (met hele knappe sommelier), tot aan de sexy schoenen van de museumdirecteur. Het geheel had een hoge wow-factor. Daarom moet je het museum maar 'ns zelf bezoeken vanaf 13 mei 2011. (NB behalve die schoenen van de directeur, is alles voor iedereen toegankelijk).

Tijdens de preview bekroop mij steeds het gevoel dat wij- als Hollanders- hier nog ' ns iets van kunnen leren (ook al doen we op sommige fronten hard ons best). Dus hieronder (in willekeurige volgorde)

Het leerlijstje voor de musea die gaan (her)openen:

Les 1: Gooi niet alle musea tegelijk dicht, maar doe een soort estafette. Het Museum voor Schone Kunsten is net pas dicht, nu het MAS haar deuren weer opent.
Les 2: Wees voor alles gastvrij, de ontvangst, de goodiebag, het eten, ophalen van de journalisten op het station, de finishing touch.
Les 3: Zorg voor een goeie huisstijl voor je museum, een tas of shirt waar je mee gezien wilt worden. En dus een goeie museumshop, waar je graag je geld uitgeeft.
Les 4: Bied je gasten goed eten en goede wijn. Nergens anders anders worden mensen (journalisten) zo blij van, ongeacht de rest van het museum.
les 5: Zorg voor korte toespraken van belangrijke mensen (dan kan iedereen lekker schrijven, en foto's maken). Oh ja, zorg ook voor een leuke directeur die in soundsbytes kan praten. Klinkt misschien ironisch maar is niet zo bedoeld.
les 6: Regel vanaf het begin een goede open WIFI verbinding dan kan iedereen direct posten op social media (daar kan het MAS nog wel iets aan doen, maar goed, dat is gezien hun niet geringe prestatie tot nu toe, een minor detail)
les 7: Biedt digitale foto's in het perspakket want nu moeten jullie het doen met m'n mobiele kiekjes (is best okay voor een blog)
les 8: zorg voor high- en low-tech foefjes: daar worden bezoekers blij van. Van een gezellig slangen en ladderspelletje op museumzaal tot een high-tech toepassing van film in een vitrine wand.
les 9: Zorg voor goede, indrukwekkende collectie, begeleid door duidelijke, prikkelende teksten in meerdere talen (NL, ENG, FR, DTS). Geef hedendaagse kunstenaars de kans om de voorwerpen van de vaste collectie te integreren in hun installatie. Dat levert nieuwe perspectieven op. Of laat een theater designer je tentoonstelling vormgeven en uitlichten.
les 10: Maak het museum een feest voor alle bezoekers (het MAS heeft zelfs een huiscomponist) en geef je bezoekers een Alice in Wonderland gevoel.

Het MAS slaagt met vlag en wimpel (hier en daar was de ene zaal wel wat minder interessant dan de ander, maar een kniesoor die daarover zeurt). Dus Stedelijk, Rijkmuseum, Maritiem: op naar Antwerpen!

Fotograferen met je iPhone/ smartphone #iPhoneography

2011-04-25T21:26:00.005+02:00

Even alle links met goeie mobiele foto apps op een rijtje!
(....en mocht ik iets vergeten zijn: ik hoor het graag!)

Dus als je een neiuwe telefoon app wilt kopen of je zoekt ene bijzonder effect, even onderstaand lijstje doorklikken...

Nomoviesblog
LifeinLofi
The top best 30 iPhone apps
Camera Whimsy on iPhones

...in voorbereiding op de tentoonstelling: Hipstamatic, retrofoto's met je iPhoneapp in Kunsthal Rotterdam
(met dank aan Vincent M voor de tips!)

Wat kunnen bedrijven leren van creatieven?

2011-04-25T20:50:00.009+02:00

Een tijdje geleden was ik bij een lunchbijeenkomst van de Baak (BaakVandaag) over 'Wat kunnen organisaties leren van creative industries?'. Het bleek tijdens de bijeenkomt dat het bedrijfsleven in het algemeen niet zo geinteresseerd is in kunst en cultuur of in ieder geval niet in succesvolle voorbeelden uit die sector. De meeste projecten waarin samenwerking was gezocht waren niet erg soepel verlopen (bleek uit de voorbeelden) en de bijeenkomst werd beter bezocht door creatieven dan door het bedrijfsleven. Dat nam niet weg dat Joerie van den Steenhoven (Kennisland) en Victor van der Chijs (OMA/AMO) erg boeiende presentaties gaven.

Door deze bijeenkomst staat mijn atenne voor succesvolle voorbeelden van kruisbestuiving 'aan'. Afgelopen weekend werd ik aangenaam verrast door Van Lier, de traditionele Nederlandse schoenenmaker, die een nieuwe winkel heeft geopend in Arnhem. Zij ondersteunen vanuit hun bedrijf kunstenaars, onder wie de Koreaanse kunstenaar Kim en Joong. Een van zijn werken hangt prominent in de winkel, zoals te zien is op de foto bovenaaan dit artikel. Bovendien is zelfs de kleurkeuze van de schoenen afgestemd op zijn kleurgebruik. De winkel zelf doet denken aan een museum met die luie bank in het midden. Een mooi voorbeeld van kruisbestuiving tussen eeen bedrijf en een creatief concept om vast te leggen hier.

Hipstamatic, iPhoneography, tentoonstelling maken en crowd-sourced

2011-04-05T11:50:00.004+02:00

Hipstamatic, de iPhone App die je telefoon ‘ombouwt' tot vintage camera is immens populair. Ontelbaar veel retrofoto's, grofkorrelig en met onderbelichte randen, worden geupload op Facebook, Flickr en Twitter. Niet alleen online, ook in de fotojournalistiek dringen de analoog-ogende foto's door. Kranten als New York Times en NRC Handelsblad drukken Hipstamatics af bij het nieuws.

In een kleine voorjaarstentoonstelling brengt de Kunsthal Rotterdam het Hipstamatic-fenomeen in beeld. Hipstaprints van bekende fotografen als Vincent Mentzel zijn te zien.

Post zelf je mooiste, leukste hipstamatic voor 10 april 2011 en misschien kom je in de Kunsthal!

29 something things (young) museum professionals need to know

2011-03-12T11:04:00.006+01:00

De overgang van studie kunstegschiedenis en museologie naar werk als jonge museum medewerker vond ik heel groot en ook wel schockerend. Iets dat ik ook wel heb bespeurd bij mijn 10+ stagiaires die ik de afgelopen 10 jaar heb 'versleten'.
Mijn docenten aan de Universiteit van Amsterdam waren vooral geïnteresseerd in kunst en onderzoek, waren (soms) briljante wetenschappers, maar hadden toch geen idee wat er speelde in de museumpraktijk (een uitzondering daargelaten). Ik kwam nu niet bepaald erg fit for work de arbeidsmarkt op, ondanks twee master studies. Gelukkig ben je jong, pikt het snel op en als je een beetje geluk hebt kom je in een organisatie die je laten ondernemen, uitvinden en opbouwen en die je vooral zelfvertrouwen geeft. Het beste idee kan natuurlijk prima van de stagiaire of kersverse medewerker komen! Misschien iets waar de Nederlandse Museum Vereniging aandacht aan zou kunnen besteden?

Misschien van dit poster ook een versie voor 'young museum professionals' maken? Welke tips zou je aan startende professionals kunnen geven? En hoeveel van de stellingen zou je moeten aanpassen of toevoegen?

Met dank aan de blogpost van Floor Drees op IN10blogt

Nina Simons online college

2010-12-11T15:42:00.003+01:00

Eeen tijdje geleden verichtte ik al over Nina Simons boek the Particpatory Museum, waarin niet de collectie maar het publiek centraal wordt gezet bij het ontwikkelen van museale projecten.

Zij heeft nu een soort hoorcollege online staan met de titel Motivating Participation (7 dec, 2010). De slides en een korte introductie vind je hier.

Wanneer zien we de eerste crowd curated tentoonstelling nu eindelijk in Nederland?

2010-11-17T19:22:00.015+01:00

In 2008 was het Brooklyn Museum in New York het eerste museum met een tentoonstelling die gebaseerd was op de keuze van het publiek. De tentoonstelling Click bestond uit foto's die waren ingestuurd via open inschrijving. Daarna werden de foto's anoniem op een online platform geplaatst waar de online open publieksjurering plaats vond. Dat publiek bestond uit jurygroepjes die gezamenlijk foto's beoordeelde. Daarnaast mochten individuen ook stemmen. Dat verliep allemaal via een site waarop je van alles kon zien. Je kon dus ook zien in een oogopslag welke foto's het meeste besproken waren of welke het meest favoriet waren. De catalogus was een zelfgeproduceerde catalogus via Blurb.
Op het Brooklynblog zijn interessante overwegingen te lezen over deze manier van werken. Zo vroeg een van de conservatoren zich naar aanleiding van het project af wat 'curated' nu precies betekent. En vraagt auteur James Surowiecki ('Wisdom of crowds' ) zich af wat de kracht is van publieksjuries. Ook staat er een podcast online met een paneldiscussie over het proces en de uitkomsten van het werken op deze manier. Mooi project om kennis van te nemen en het naar eigen inzicht over te nemen en aan te passen...

In Nederland ken ik alleen het project van Kroller Muller- Expose waarbij kinderen een keuze mogen maken uit de collectie voor een tentoonstelling.
Zo kozen tussen 1 oktober en 1 november 2010 maar liefst 246 kinderen hun favoriete landschappen uit de collectie van het Kröller-Müller Museum. De 20 werken met de meeste stemmen vormen vanaf 27 november de tentoonstelling Mijn Mooiste Landschap, samen met een selectie van de leukste en meest bijzondere reacties. Maar dit is tot zover alleen voor kinderen....

Ik kijk uit naar de volgende stap.....

Augmented Reality, helemaal de bom

2010-11-11T22:28:00.009+01:00

Ik zie opeens zoveel toepassingen van Augmented reality die weer een stapje verder gaan dan het plakken van een schilderij in de ruimte of zien dat een huis te koop staat. Interessant ook om toe te passen in musea/tentoonstellingen. Dan moet het wel iets toevoegen aan het verhaal dat je wilt vertellen, natuurlijk maar het is gewoon nog wonderlijk en leuk! Binnenkort kan Rembrandt via zijn zelfportret zelf tegen je spreken...of zien hoe middeleeuwse kleding jou zou hebben gestaan...

Transmedia Stoytelling ook voor musea, of hoe Starwars een inspirerend voorbeeld kan zijn om tentoonstellingen te maken.

2010-10-30T14:17:00.029+02:00

Verhalen vertellen is al zo oud als de mensheid. De verhalen blijven, de wereld verandert. De manier waarop we de verhalen overbrengen verandert snel, ook in de museumwereld. Onze manier van verhalen vertellen reist nu meestal via tentoonstellingen, catalogi en eventueel een film, audiotour, podcast of site. Dat zijn al veel verschillende platforms om een verhaal te vertellen. Nu al, maar ook voor de komende verhalen zullen die platforms alleen maar toenemen: online video, alle sociale media platforms, Augmented Reality, kinderboek, mobiele telefoon, e-reader, apps, et cetera. Maar het gaat nu niet om de technieken, het gaat mij juist hoe je ermee omgaat om een goed verhaal te brengen.

Ik denk dat in de meeste musea niet wordt nagedacht om kennis en informatie die via een tentoonstelling wordt verspreid ook op de juiste manier te vertellen op de verschillende platforms en daar het meeste uit te halen. Met andere woorden: bedenk een sterk verhaal maar je moet de verpakking van de boodschap per platform wat aanpassen: in vorm, maar ook inhoudelijk.

Ik was afgelopen week bij een masterclass op Cinekid over Transmedia Stroytelling van Jeff Gomez, een prettig vertellende New Yorker die vertelt hoe hij vanuit een centraal verhaal (in zijn geval meestal films of tv-series) bedrijven adviseert hoe ze het gehele verhaal op de beste manier over meerdere platforms kunnen verspreiden en daarbij de meeste opbrengst hebben, in bereik en financieel. Het meest bekende voorbeeld van Transmedia Storytelling is Starwars van George Lucas, een prachtig epos met verschillende uitgewerkte karakterlijnen in een eigen universum en een ingewikkelde tijdlijn dat zich heeft verspreid via film naar games, boeken, cd's, comics, speelgoed, etc.

Het verhaal en de gehele strategie moet duidelijk zijn, verankerd worden in een centraal document, zodat iedereen die er mee werkt duidelijk is wat het verhaal is (in enkele zinnen), wat de eigenschappen van de hoofdkarakters zijn, op welke plek het verhaal zich afspeelt. Een consistent verhaal, waarbij er 1 platform de hoofdplek is waar het wordt verteld en waar het verhaal zich ontwikkelt. Op de andere platforms kun je een beetje uitweiden over iets uit het hoofdverhaal of een zijweggetje nemen. Het is daarbij essentieel dat je weet hoe je per platform het verhaal aanbied en dat afstemt op de techniek of de aard ervan. De som van de platforms is meer dan de losse onderdelen ervan.

Dat is wel een hele korte uitleg van wat Transmedia Storytelling is, maar via de links kun je meer te weten komen en lezen. Wat heb je er nu aan in het museum? Het gaat erom dat je de elementen die bruikbaar en nuttig zijn kunt vertalen naar je eigen situatie (dus denk niet gelijk aan een hysterische Picasso action man of zoiets).

De belangrijkste tips in een notendop (en zeker niet compleet samengevat):
1. bedenk van te voren goed je verhaal- (bijv de leerdoelstellingen van je tentoonstellingen) en bepaal je strategie. Denk heel breed, eventueel zelfs over een vervolg op deze tentoonstelling. Zorg ook voor een grand narrative blueprint, een kort stukje tekst dat de essentie voor iedereen begrijpelijk samenvat.
2. zorg ervoor dat die herhaald worden op de verschillende platforms. Je kunt natuurlijk wle beslissen om op het ene platform andere accenten te leggen of meer te onthullen maar maak wel een consistent verhaal en spreek jezelf nooit tegen.
3. ga ervan uit dat de meeste jonge mensen non-lineair denken, je leidt ze niet zo maar van a, via b, c, d, naar z. Ze zijn gewend om hun informatie van verschillende platforms te halen, zelf dingen gemakkelijk te kunnen reageren en eventueel maken.
4. vertel je boodschap op een begrijpbare (en in de ogen van de makers) simpele manier. Denk aan Starwars ' May the force be with you'; je moet eerst je innerlijke conflict oplossen voor je vrede kunt bewerkstelligen. Dus een duidelijk hoofdboodschap en verschillende subdoelen.
5. techniek kan helpen je verhaal spannender te maken, maar het allerbelangrijkst is de kwaliteit hoog te houden van je verhaal . dat zorgt er namelijk voor dat mensen echt geïnteresseerd zijn en je volgen.
6. neem je publiek serieus, dan nemen ze jou ook serieus.

Bekijk deze vrij lange video met Jeff Gomez over Transmedia Storytelling, als je kijkt, houd de vertaalmachine voor je eigen werkomgeving in gedachten.

Ik ben nog aan het nadenken over de mogelijkheden en consequenties van deze manier van werken. Wellicht volgt nog er eens een post over dit onderwerp.

Museumcongres 2010

2010-10-10T20:07:00.008+02:00

I love to Storify. Storify is een nieuwe manier van verslaglegging. Je vraagt een account aan bij de betaversie van Storify en een klein beetje vogelen en woeps daar heb je een social media verslag met de beste opmerkingen, afbeeldingen en filmpjes! Je kunt putten uit alle belangrijke social media bronnen zoals, YouTube, Facebook, Flickr en mijn favoriet: Twitter. Wel even de juiste zoekwoorden intikken en je sleept zo uit de linkerbalk met alle tweets/posts/uploads naar rechts in het uiteindelijke verslag. Het is helemaal leuk als je het ook nog een beetje indeelt in hoofdstukjes. Als je publiceert krijgen alle tweeps automatisch een boodschapje dat ze geciteerd zijn en het is heeel makkelijk om het te delen op Facebook en Twitter. probeer het eens, zou ik adviseren...get storified!

Lees het onofficiële, onvolledige en ongeautoriseerde social media verhaal over Museumcongres 2010.

To Pitch or not to Pitch, that's the question...

2010-09-25T13:57:00.003+02:00

Voor de blog Nieuwe Educatie van Museum Boijmans Van Beuningen schreef ik een artikel over het organiseren van wedstrijden (picthes) door musea met veel praktische tips, maar ook onze domste fouten.

Twittertips voor musea

2010-09-25T13:49:00.005+02:00

Voor de blog Nieuwe Educatie van Museum Boijmans Van Beuningen schreef ik twee artikelen over musea en twitter met tips how to get started...

Lees de posts Het twitterend museum en Praktische twittertips voor musea

De conservator new style

2010-09-24T10:15:00.005+02:00

'Museums have valuable content and curators are becoming more like journalists', hoorde ik gisteren Sebastian Chan- Head of Digital, Social and Emerging Technologies at the Powerhouse Museum- zeggen tijdens PICNIC10

Toekomst van musea
Dat zette me aan het denken. Musea vertellen verhalen, zoals journalisten dat doen. Ik besloot programma te hoppen tijdens PICNIC en me aan te sluiten bij de journalisten en hun programma te volgen over The Future of Journalism. De problemen waarmee journalisten worstelen blijken veel overeenkomsten te vertonen met de veranderende rol van het museum, en vooral van de rol van conservatoren en educatoren daarbinnen.

Het museum zal niet verdwijnen, is mijn idee, maar zal wel op andere manieren haar verhalen gaan distribueren. Met de komst van e-reader, iPod, iPad en mp3 spelers zien we hoe het boek, het tijdschrift en de krant en nieuwsmedia worden opnieuw uitgevonden. Wordt het museum ook opnieuw uitgevonden?

Musea als mediaplatform
In de eerste plaats zijn de museale verhalen meestal verpakt als een tentoonstelling, maar ze geven ook boeken uit, maken films, of zelfs een televisieserie. De traditionele media maken plaats voor nieuwe platforms. Bovendien maken musea al langer gebruik van communities om mee samen te werken. De rol van de traditionele conservator is daarom langzaam aan het verschuiven. De conservator doet onderzoek, heeft vakkennis, maar moet zich meer en meer verdiepen in het publiek aan wie het verhaal verteld wordt en op welke manier. Kennis moet worden omgezet in verhalen.

Conservator nieuwe stijl
De conservator nieuwe stijl moet verschillende talenten hebben, die niet zuiver en alleen wetenschappelijk zijn. Want behalve verhalenverteller, moet hij of zij ook zich verdiepen in de doelgroep, de nieuwe online platforms aanvoelen en willen bedienen en ondernemend zijn. Mediaspecialist Rafat Ali spreekt van nieuwe vormen van storytelling en user experience. Deze competenties gelden even zo zeer voor de journalist als voorde conservator.

Hoeveel talenten moet een persoon in zich verenigen om dat allemaal te kunnen bewerkstelligen? Dat is bijna onmogelijk. Het gaat vooral om een nieuwe mindset waarbij de conservator echt niet verstand hoeft te hebben van alles, maar wel de juiste mensen om zich heen weet te verzamelen om het verhaal op de juiste manier bij de juiste mensen te brengen. Of vraagt dat om een nieuw soort opleiding voor de conservator?

Museumsites die ik mooi, interessant of gewoon goed gemaakt vind....

2010-09-12T22:00:00.013+02:00

In alle kleuren en smaken van traditioneel museum tot hedendaags...
MOMA
Yerba Buena Center for the Arts
Dulwich Picture Gallery
Rijksmuseum
Boijmans
Art Institute Chigago
Van Gogh
Smithsonian Folkways
Saatchi
IMA
Ocean Portal Smithsonian
ICA
Whitney
Groninger Museum
Gemeentemuseum
En ook nog:
n8
Amsterdams Historisch Museum
Dolhuys
Kunsthal
En dat alles geheel subjectief en niet onderbouwd, goed he?

PS ook nog deze: Art Babble en Luxor en deze
PS2 en met dank aan @museumsukkel Strasbourg en @veermus Musee des arts et metiers
en Where U Art en Museum of Erotic Art (en nee geen rare popups hierin of hoaxes) en Accessorize

ArtTube

2010-06-25T14:52:00.014+02:00

Ik werk nu alweer een tijdje als freelance multimedia producer voor Museum Boijmans Van Beuningen waar ik me voornamelijk bezig houd met ArtTube het online videokanaal over kunst en design. Boijmans is het eerste museum met een eigen online kanaal. En ik vind het erg leuk om daaraan mee te werken!
Een van mijn favoriete films, vind je hier.

Doorgeefluik: ik ben fan van Nina Simon en haar museum 2.0

2010-06-20T14:39:00.008+02:00

Check deze speech van Nina Simon! Ik ben fan van haar werk. Ik heb net haar boek the Participatory Museum gekocht (lastig uit te spreken maar interessant to nu toe!)
Na mijn vakantie zal ik daar een blog over posten. Tot die tijd moet je het even met dit filmpje doen. Of het boek kopen....of Nina volgen op http://www.museumtwo.com/ of
http://www.museumtwo.blogspot.com/ of http://twitter.com/ninaksimon Of een webinar downlaoden op http://www.experienceology.com/classes/museumonlineclasses/downloads/ninasimonwebinar.html
Veel Nina plezier!

Kunstblogs op een rijtje

2010-05-24T22:30:00.012+02:00

Mijn verzameling kunstblogs/ over kunst...: .JACK & JACQ KIJKEN KUNST.
Art Inconnu: Art News Blog; Art Review: Digital May 2010; Art Sleuth; Artdaily.org - The First Art Newspaper on the Net; Artlog / Art & Culture in Real Time
Bagger: Blogdigger : Blog Search Engine - Search Blogs; Bold on Grey; bright stupid confetti; buuv.nl - filmpjes op youtube; buuv.nl - inhoudsopgave; chmkoome's Blog; Color Attack at Rosenthaler Platz, Berlin « smile in your face; De Ondergrond; Drawings and Notes; Frieze Magazine | Editors' Blog; GLAMCULT – INDEPENDENT STYLE PAPER; Goddelijke Gladiolen; happy famous artists | bad art for bad people; hard//hoofd; hinke | notes on art 2.0; Hrag Vartanian — A blog of art, culture, photography, writing and ideas.; hustler of culture; Kunst-Blog.com | Kunst und Kritik | Kunst-Blog, Kunstblog, Artblog; Kunstweblogs - Wageningen
Lost Painters: Metropolis M; MICK! - Blog; mister motley; Modern Art Notes; Mrs. Deane : nothing is too amazing to be true; New Art; Ninja magazine - Les photographes de demain ...aujourd'hui; Nymphoto; ofellabuta; OUTREPART / 100 astounding images from everywhere / updated every hour; pietmondriaan.com; rawfunction | We Will Not Watch Any More Boring Art. We Will Not Watch Any More Boring Art. We Will Not Watch Any More Boring Art.; Reluct.com - Design, architecture, fashion and photography news.; smets.web-log.nl; Startlog: overzicht nederlandse weblogs; Strange Messenger; T h e _ S t r a y ________ V o l t a g e
Teletekst is dood: Teyler Net - Behind the scenes of the Teylers Museum; The Imagist | Everything Is Image; today and tomorrow; trendbeheer; Tubelight » Recensies over hedendaagse beeldende kunst
Utopia Parkway: VVORK; We Can’t Paint Blog; we make money not art; Welcome to LabforCulture.org; Welkom bij Kunstbeeld; Who Killed Bambi?; WWW.BOOOM.COM - Moment-in-History News and Interactive Media . Your World For You .
Wordblog; Kunsthart :: Tijdschrift over hedendaagse kunst in Belgïe en omgeving; Introductiepagina

...is vast nog niet compleet!

Verkiezingskoorts, stemadvies voor culturele dummies

2010-05-10T16:08:00.017+02:00

Lastig....op wie moet ik nu stemmen op 9 juni? Als zwevende kiezer uit museumland toch maar even wat verplichte (online) literatuur doornemen of dit overzicht voor culturele dummies in het culturele werkveld.
Want zes op de tien Nederlanders hebben kunst en cultuur in hun top 5 staan van populairste bezuinigingsposten, liet televisieprogramma Nova onderzoeken door onderzoeksbureau Synovate. Ik vraag me af wat zij zelf onder kunst en cultuur verstaan. het rapport licht slechts een tipje van de sluier op:' Binnen de uitgaven op kunst en cultuur zou volgens de Nederlanders de nadruk moeten liggen op musea en in mindere mate op film en festivals.' Hm, dat valt dan misschien weer mee....
Bovendien wordt opgemerkt dat slechts 0,56% van de totale overheidsuitgaven naar kunst en cultuur gaan. En hebben ze zelf dan ook door dat de harmonievereniging waar ze vrolijk elke maandag avond naar toe gaan of de molen die ze bezoeken met hun zoontje op de fiets daar ook onder vallen? Of onderschat ik het publiek?

Wiki in museumland

2010-05-09T08:35:00.017+02:00

Wikipedia kennen de meeste mensen wel als handige vervanger van die veel plaats innemende encyclopedie in je boekenkast. je kunt een wiki over jezelf maken of over elk onderwerp dat je maar wilt. En met de juiste rechten mag je ook bestaande wiki's aanpassen. Handig dat Wikipedia maar niet even betrouwbaar als het op de juiste informatie aankomt.

Je kunt ook zelf wiki's maken die tot doel hebben informatie te delen met een kleine groep mensen. Een wiki kan dan bijvoorbeeld functioneren als een online mededelingen bord, een verlengstuk van een studiegroep, etc. Alles wat je met elkaar wilt delen: algemene informatie, plaatjes, powerpoint, hand-outs, handige links kun je erop zetten en kunne anderen aanvullen en bijwerken. Zo hebben de museumdocenten van het Guugenheim museum in Bilbao hun eigen wiki. Of Wikimedia die al hun facts van Museums and the Web 2010 natuurlijk in een eigen wiki zette. Ik moet zeggen dat de wiki's er bijzonder onaantrekkelijk uitzien maar erg effectief en nuttig zijn. Get started! Voor beveiligde wiki's waar niet iedereen mag meekijken moet je hier zijn. Als je meer wilt lezen over wiki's kijk dan hier en hier.

Bron voor deze blogpost: Jojanneke van den Bosch

De museumbezoeker in het wild- observeren

2010-05-08T15:17:00.008+02:00

Afgelopen week was ik in een willekeurige tentoonstelling. Er stonden dire computers die niet waren 'vastgezet'. Twee jongens van 13 en 15 jaar probeerden gelijk hun Hyves pagina te vinden en in te loggen. De jongste lukte het niet direct om daar te komen waar hij wilde. Zijn broer kwam hem te hulp en binnen mum van tijd was alles ontregeld.

Ik doe het nog steeds te weinig maar ik doe mijn uiterste best om het vaker te doen: museumbezoekers observeren. Het verschaft zoveel informatie om het de volgende keer nog beter te doen.
Als je de allerjongste museumbezoekers vanachter de PC wilt observeren, heb ik hier de perfecte site gevonden om dat te doen. Dus als je in het museum iets wilt ontwikkelen voor kleuters, zou dit een aardig startpunt zijn. Of deze vader met dreumes in het Children's discovery museum. Dit geeft inzicht hoe ouders samen met jonge kinderen leren in een museale context. Of hoe deze twee jongens het Brooklyn Museum beleven. En er is plenty meer! Dus met de goede voornemens: hup gewoon naar het museum en kijken maar (of lekker zappen op YouTube).

Het museum op twitter - leuke en nuttige links

2010-05-03T14:42:00.002+02:00

@MuseumBoerhaave op Twitter, Museum Boerhaave

View more presentations from vmbartels.

Check dit of lees uit het boek Twitter for museums

Femke Hameetman (femkeh) on Twitter

2010-03-04T11:27:00.002+01:00

Wil lezen over mijn nachtje in Museum Boijmans Van Beuningen? Lees mijn 75+ tweets op Femke Hameetman (femkeh) on Twitter

De wondere wereld van de educator

2010-02-22T14:08:00.010+01:00

Toen mijn oma klein was, was de wereld heel simpel: de dokter, de dominee en de onderwijzer bepaalden het wereldbeeld. Toen ik klein was waren er andere, nieuwe ' uitleggers' van de wereld om ons heen. Ik denk aan Freek de Jonge (die eerst met Bram en later zonder Bram het leven uitlegde), Chriet Titulaer (die de wetenschap en toekomst uitlegde), Midas Dekkers (die de natuur uitlegde), Pierre Jansen (die de kunst uitlegde, later opgevolgd door Henk van Os) en verder G.B.J. Hiltermann (waar ik niet veel naar luisterde maar die wel ruim 40 jaar elke zondagmiddag de toestand in de wereld uitlegde).
Heerlijk overzichtelijk was het leven nog steeds in die tijd. En deze heren zorgden voor een bron van onvergetelijke televisie (als werkt die in sommige gevallen nu wat op de lachspieren, zie het filmpje). Inmiddels zijn er zoveel experts, blogs, tweets dat ik soms een beetje terug verlang naar het korte lijstje namen uit mijn kinderjaren. Ik ben erg benieuwd wie mijn kinderen over een jaar of 20 als de uitleggers van hun tijd zien....

#Followamuseum: February 1st is ‘Follow a Museum day'

2010-01-24T17:16:00.008+01:00

February 1st is follow a museum day on Twitter! This fantastic idea was launched by Jim Richardson on his site Museum Marketing.
He found out that most museums on Twitter do not have a lot followers (1000+ is very rare), so if you want to change this, please participate. Your tweet might look something like this ‘February 1st is follow a museum day, who will you follow? PLEASE RETWEET #followamuseum’.
I will tweet something like this this: 'February 1st is #followamuseum day, I am following ......(lots of museums) please RT', just check my tweet here.

Here you find realtime results for #followamuseum. For use of hashtags #, look for the Dutch explanation on the site of Bright.

For museums: find out of you are in the directory on Followamuseum.com !

Multilayering in tentoonstellingen: het nieuwe crossover museum in de maak

2010-01-17T21:28:00.015+01:00

Boijmans' Rothko in Kunsthal

Deze blogpost heeft een tijdje geparkeerd gestaan en heeft me wat gepieker gekost. Ik heb namelijk dit onderwerp nog niet goed in beeld, maar ben nog zoekende. Ik heb besloten dit toch online te zetten als een ongoing gedachtespinsel. Dat mag als je blogt. Toch?
Ik ben namelijk geintereseeerd geraakt in wat in de museumwereld multilayering en crossover wordt genoemd, maar waarover ik in de Nederlandse museumliteratuur helemaal niets over kan vinden. Het doel hiervan is musea toegankelijker te maken voor een breder publiek.
Als je een tentoonstelling maakt kun je ervoor kiezen de werken bijvoorbeeld thematisch of chronologisch op te hangen. Vaak ziet de tentoonstelling eruit als een soort boek met hoofdstukken: groter tekstbord met uitleg/ introductie, kunstwerk, tekstbordje, kunstwerk, tekstbordje, etc. prima natuurlijk. Het kunstwerk spreekt voor zich. En voor wie behoefte heeft: die leest de tekstborden of neemt de audiotour.

Multilayering is een andere inovatieve manier van tentoonstellen. Die neemt het publiek als uitgangspunt. Zodat een tentoonstelling voor verschillende leeftijdgroepen interessanter wordt. Dat kan specifiek voor kinderen zijn maar het zou ook eens aardig zijn om speciaal een tentoonstelling te maken voor babyboomers. Multilayering betekent- volgens mij- dat je in de uitleg bij de kunstvoorwerpen, kennis op verschillende niveaus aanbiedt, van de zeer ervaren 'kunstvreter' tot de minder frequente musuembezoeker. Bijvoorbeeld voor mindertalige bezoekers (en dat kunnen jonge bezoekers zijn) meer kernachtige teksten met minder kunsthistorische begrippen. Denk bijkvoorbeeld aan het aanbieden van tekst die ouders aan hun kinderen kunne voorlezen. Of bied meer gesproken tekst aan, of een spel of activiteit waar je de essentie van het kunstwerk al doende leert. Je verplaatst je dus in je doelgroep en gaat met die kennis aan de slag. Daarbij is niet alleen de informatie van belang ook de manier waarop je de voorwerpen plaatst kan van belang zijn om de blik te sturen, onverwachte reacties op te roepen. Multilayering kan de nieuwsgierigheid prikkelen en stimuleren om op zoek te gaan in die werled van kunst. Voor het museum is het uiteindelijk ook gunstig. Je bereikt een groter publiek want de meeste 30+ bezoekers hebben nu eenmaal kinderen, die ze graag meenemen. In televisie- en filmland is dat al langer gebruikelijk, denk aan films zoals Shrek en Alladin en programma's als Ik hou van Holland die zowel voor ouders als kinderen een leuk tijdverdrijf zijn.

Deze multilayering zorgt ervoor dat het museum leuk wordt om samen te bezoeken, een crossover museum. Een museum van de toekomst.

Graag zou ik meer lezen over dit onderwerp! Dus jullie tips zijn welkom!

Dit artikel is geinspireerd door het artikel van Dea Birkitt in the Guardian: http://www.guardian.co.uk/artanddesign/2008/mar/26/art.heritage

Van tekenen word je blij! 1 miljoen tekening op 1 dag

2010-01-17T13:17:00.007+01:00

Al surfend vond ik dit: Drawing Day: elk jaar in juni (in 2010: 5 juni) gaan mensen over de hele wereld tekenen. Gewoon even geconcentreerd aan het werk, puntje van je tong eruit en achter het papier of de computer. En dan een kopje thee erbij (of de juf die gaat voorlezen terwijl je tekent)
Het leuke ervan is dat iedereen die meedoet, hun ervaringen kan delen via digitale platforms zoals Facebook (met een app om je eigen e-card te maken!), Twitter, Flickr and Doodlewall. Het is dus ook een mooie plek om wereldwijde tekencommunities te ontdekken je te profileren als amateurkunstenaar of krabbelaar.

Flamboyante museumdirecteur overleden

2009-12-27T21:48:00.005+01:00

Thomas Hoving (1931-2009), de meest flamboyante museumdirecteur ever- is overleden. Hij werd op 36jarige leeftijd directeur (1967 to 1977) van het Metropolitan Museum of Art in New York. Dit werd pas bekend gemaakt enige tijd na zijn overlijden.
Ik heb met veel smaak zijn boek ' Making the Mummies dance' gelezen over zijn begintijd als directeur. Rock and Roll!
Hij werd een van de drie grote showdirectors van kunstinstellingen geboren in de jaren '30: de andere twee waren Alfred Barr, de eerste directeur van het Museum voor Modern Art in New York, die uit het niets een van de mooiste musea van moderne kunst opzette, en Pontus Hulten, de directeur die het Centre Pompidou in Parijs oprichtte.
Hij zorgde voor de modernisering van musea van ingeslapen bedoeningen tot culturele hotspots: met grote blockbusters die veel publiek op de been brachten, reclamebanners op de gevel en een goedlopende museumshop zodat er meer geld kon worden geïnvesteerd in uitbreiding van de collectie of mooie tentoonstellingen.
"Great art should be shown with great excitement", zei hij. Thomas Hoving werd 78 jaar.

Als Disney de baas zou zijn van uw museum....

2009-12-22T22:17:00.006+01:00

Fred Lee was senior vice-president van het Florida Hospital én werkte bij Disney University. Hij was medeontwerper van Disney's 3 daagse seminar voor de gezondheidszorg 'Disney's approach to quality service' en een nieuw seminar 'Customer Loyalty'. Met zijn ervaring in het ziekenhuis en vergelijkingen tussen Disney en ziekenhuis schreef hij zijn bestseller 'If Disney ran your hospital: 9½ things you would do differently'. Ik zou zoiets ook wel in museumland willen zien. Er wordt vaak spottend gesproken over de 'entertainmentsfeer' in musea, want het mag vooral niet te leuk worden. Ik vind dat er op het gebied van klantvriendelijkheid of 'hostmanship' (om met een ' 2009 woord' te spreken) nog veel geleerd zou kunnen worden. Goede voornemens voor 2010.....nu maar eerst eens dit boek bestellen en lezen.....

PS Wie heeft het lijstje al gespot met de 10 mooiste tentoonstellingen/presentaties van 2010?

'Weg met de tekstbordjes', een museum van plezier.

2009-11-29T09:14:00.016+01:00

'Het Nieuwe Publiek'

'Weg met de tekstbordjes, vier visies op het ideale museum' was afgelopen september een artikel in NRC over de nieuwe koers die wordt gevolgd door vier museumdirecteuren.
Ik heb het al een paar keer gelezen om het wat beter om te laten inwerken. Zo zegt Wim Pijbes:'Het museum is in beginsel een educatief instituut.' Prachtig toch als alle museummedewerkers daar van doordrongen zouden zijn? Ik proef toch nog te vaak om me heen dat educatie alleen iets voor kinderen zou zijn, de volwassenen kunnen altijd wel af met een kunstwerk en (vaak slechtgeschreven) bordje ernaast. Edwin Jacobs zegt:'Contact maken met het publiek moet anders dan het tonen van een schilderij met tekst ernaast.' Het museum wordt door de directeuren (ook door Valentijn Byvanck en Meta Knol) gezien als een instituut waar je samen kunt leren en wat je zou kunnen zien als 'een nieuwe school van de visualisatie' (Jacobs).

Wat zou het heerlijk zijn als er meer musea zijn waar meer mensen zich op hun gemak voelen. Dat er een plek is waar je je kunt verdiepen, waar je met je volle verstand en gevoel kunt deelnemen aan kunst, geschiedenis, etc. Want het gaat om het binnen krijgen van een breed publiek én het deelnemen, het laten ontwikkelen van een interesse, het gevoel aanspreken en misschien zelfs het ontwikkelen van een passie. Daarvoor moet je niet de inhoud aanpassen maar je boodschap zenden op het juiste niveau. Maar hoe bereik je dat?- ook daar worstelen de directeuren nog mee. Want een gebrek aan inlevingsvermogen leidt tot isolement. Zo stelt Byvanck dat we museumbezoekers 'een verkeerde manier van kijken hebben opgelegd'. Hun zoektocht naar het op andere manieren zenden van de boodschap die ze over willen brengen is al een goed begin. Ik hoop aleen ten zeerste dat ze bij hun experimenten ook vastleggen wat de bezoekers er nu werkelijk van opsteken.

Maar niet elk museum heeft direct het geld en personele middelen om grote stappen te maken. Om te beginnen kun je eens kijken naar de manier waarop tekstbordjes zijn geschreven: daar pleitte ik al eerder voor in oudere blogposts.
Daarnaast kun je natuurlijk gebruik maken van de mogelijkheden die de digitale wereld ons biedt om bijvoorbeeld je boodschap op meer plekken te laten aankomen, maar ook door je verhaal op een niwue, meer uitnodigende manier te vertellen. Museum Boijmans maakt nu een interactieve installatie die op twee schilderijen wordt geprojecteerd, een interessante manier om op een nieuwe manier naar de schilderijen te kijken. Wim Pijbes opperde al dat als je directer contact wilt maken met je publiek dat je onderwerpen emotioneler moeten worden, 'you have to put a face on it'.

Zo wordt het museum van een plicht een plek van plezier.

Jongeren in Europa- facts

2009-11-10T10:55:00.002+01:00

">

Dit filmpje maakte onderdeel uit van een presentatie van de Museumdag van Nederlandse Museumvereniging.

How does using social media benefit museums?

2009-11-06T13:49:00.006+01:00

Check this:

En als je meer wilt weten: ga naar Kom je ook? 3 van Mediamatic op donderdag 26 november > een bijeenkomst over participatie, innovatie en nieuwe media in de culturele sector. Hopelijk even inspirerend als nummer 1 die ik ooit bezocht met mijn collega Willemijn.
http://www.mediamatic.net/page/100516/nl

De nieuwe elite- '...dan voel je je net een kip zonder kop'

2009-10-08T23:11:00.024+02:00

De aanpak van het Erasmiaans is een goed voorbeeld- volgens mij- hoe je in een overwegend 'witte' omgeving kunt omgaan met instromende kinderen van allochtone afkomst. Waarom vind ik het goed, vraag ik me zelf nu af. Ik vind dat de docenten en de schoolleiding met aandacht en liefde de leerlingen benaderen. Ze durven gewoon ook de dingen die anders zijn te benoemen en te bespreken met kind, ouders en alle broertjes en zusjes die mee komen. Dat ze dan af en toe over de hoofden van de ouders van ' Appie' (Abdelrahim) op de ouderavond heen praten, is niet zo handig, maar de goede man doet wel zijn best.
In de NOVAreportage ' Het Gymnasium, een wit bastion' onlangs over hetzelfde onderwerp werd door een rector van een ander gymnasium gesproken van ' allochtoonse leerlingen' alsof ze een zeldzame reptielensoort zijn. Zo werden ze op dat gymnasium ook behandeld. ' Dit is onze troetelallochtoon', zegt de hoogblonde Haagse jongen over zijn klasgenoot.
Het verschil tussen de traditionele gymnasiumleerlingen en de nieuwe elite is pijnlijk duidelijk als een meisje een krant moet kopen en nog nooit heeft gehoord van de NRC of Volkskrant. Of als een van de geinterviewde meisjes uitlegt: 'eerst zat ik in de klas met Kaapverdische, Surinaamse, Antilliaanse kinderen en nu zit ik met 90% Hollandse kinderen in de klas- dan voel je je net een kip zonder kop'. Een nieuw publiek, een nieuwe elite vraagt een nieuwe aanpak.

Aaf heeft er een mooi stuk over geschreven, waarin ik me ook herken als oud-gymnasiast- ik moest alleen heel diep graven wie Ebru Omar was. Ha ha!

Museumeducatoren zijn perfect- pleidooi voor nieuwsgierigheid

2009-07-02T23:44:00.008+02:00

Wij- educatiemensen- hebben toch een hoog geitenwollensokken imago. Lekker froebelen voor 10 zielige kindjes, of een rondleiding voor een groepje Gooise vrouwen. Tenminste zo denk ik dat sommige buitenstaanders het beroep zien.
Zelf vinden we dat de meest fantastische inhoudelijke, kunsteducatieve, pedagogische programma's bedenken. We zorgen voor het museumpubliek van de toekomst, we brengen creativiteit, verwondering,....we zijn vol passie voor ons vak. Kortom er valt niets meer te verbeteren. Wij museumeducatoren zijn cultuurheiligen, hoeders van ons erfgoed. Amen.

Maar vaak komen er maar drie mensen of -ja zelfs maar liefst!- tien deelnemers opdagen voor ons mooie programma. Misschien toch een beetje te weinig inlevingsvermogen in ons publiek? Of is het toch (weer) de schuld van de afdeling communicatie die ons programma niet heeft gecommuniceerd?
Nee, natuurlijk niet. Ik denk dat wij ons iets moeten aantrekken van ons publiek. Voor wie maken we het? En heeft die groep interesse in het onderwerp? Is er enige nieuwsgierigheid naar wat wij zo graag aan ze willen vertellen? Vandaag zei een vriendin en museumcollega 'dat een potentiele sponsor haar vroeg in haar kindermuseum serieus te overwegen toch ook eens een tentoonstelling te maken over oud speelgoed' En zij merkte terecht op: 'en ja- daar zit een kind natuurlijk op te wachten'. Of in ieder geval dat dacht ze dat maar durfde dat op moment uit beleefdheid niet te zeggen.

Nieuwsgierigheid, hoe werkt dat eigenlijk en waar komt het vandaan? Uit eigen observering weet ik dat museumbezoekers die uit eigen beweging naar het museum komen, nieuwsgieriger zijn. Dit in tegenstelling tot de scholieren die met een verveelde docent voorop door de cultuurcoordinator worden gestuurd naar het museum.

Bekijk de filmpjes en overweeg eens niet verwondering, creativiteit maar grenzeloze nieuwsgierigheid voorop te stellen. Nieuwsgierige bezoekers blijken 'significantly more positive about the museum, more likely to believe the staff cares about them, and more likely to support the museum for philanthropic reasons versus just the family budget. That is, curious adults are more likely to be what we call “Museum Advocates.” And we believe that curious adults are much more likely to raise curious children, for whom creativity is a natural outgrowth.'1

Beter goed gejat.....

2009-06-24T23:52:00.007+02:00

Ik verlang naar een award...nee niet voor mezelf, maar meer als beloning voor geniale familiemusea of -tentoonstellingen. Ik denk namelijk dat dit een stimulans zou kunnen zijn om meer publieksgericht te werken. Ik weet het: de BankGiro Loterij en eerder al het Prins Bernhard Cultuurfonds hebben al zo'n prijs maar die heeft volgens mij net een ander doel.
Deze prijs volg ik graag in Engeland al een paar jaar (en het mooie is dat ze ook een goede mediapartner hebben gevonden): The Guardian Family friendly award en de jury bestaat uit de families zelf! Dus wint ook een leuk museum in een achteraf plaatsje ergens in Schotland, mooi toch? Kijk op http://www.guardian.co.uk/kidsinmuseums voor meer....

Want wie doet er goed onderzoek en observeert de families (of uberhaupt bezoekers) in Nederlandse musea om daar lering uit te trekken voor volgende tentoonstellingen? Ik ken geen museum en/of universiteitsvakgroep die zich daarmee bezig houdt in Nederland (helaas). Of heeft er iemand tips?
Volgens de Guardian is het bijvoorbeeld belangrijk dat je kinderen een welkom gevoel geeft maar ook dat je een presentatie maakt die voor meer verschillende leeftijden interessant en leuk is. Voor meer tips lees het Kids in Museums Manifesto!
Ik zeg: pikken dat idee!!!! Misschien een nieuwe categorie in de Bank Giro Award of een lekker nieuwe prijs????

Met kinderen gratis naar het museum

2009-06-18T10:49:00.011+02:00

Musea kampen al jaren met de vergrijzing van hun publiek. Uit onderzoek blijkt dat het aandeel 50-plussers binnen het museumpubliek nog steeds toeneemt. Dit is tegen te gaan door meer kinderen en hun veelal jonge ouders aan te trekken. Zo ver zijn veel musea nog lang niet...
Leiden maakt al deze zomer alle musea gratis voor kinderen. Best fijn denk ik stiekem, lekker naar het museum en misschien ook makkelijker om even in en uit te hoppen. Maar als ik eerlijk ben: geld is niet echt een obstakel, maar meer tijd én het idee dat mijn dochter vast niet alle Leidse musea even leuk vindt als ik.
Maar wat las ik laatst? Dat gratis museubezoek voor kinderen helemaal niet zo nodig hoeft van ouders volgens onderzoek. Uit de meest recente MuseumMonitor blijkt dat de meerderheid van de begeleiders van kinderen het vanzelfsprekend vindt om daar extra voor te betalen: gemiddeld heeft men daar 2,43 euro per kind voor over.
Dus zo'n maatregel als in Leiden, maar ook het besluit van minister Plasterk om musea gratis toegankelijk te maken voor kinderen werkt niet? Uit publieksonderzoek in Engeland,
waar gratis toegang al jaren terug is ingevoerd, blijkt dan ook dat de samenstelling van museumpubliek daardoor nauwelijks is veranderd. Daarbij komt dat binnen de totale kosten van een gezinsuitstapje (reiskosten en uitgave aan horeca en souvenirs) de entree voor kinderen een te verwaarlozen aandeel vormt. Het geld en de energie dat in deze gratis openstelling worden gestopt, is echter veel zinvoller te besteden, bepleit onderzoeker Letty Ranshuysen.

Ik denk dat Leiden met deze maatregel toch scoort. Het is namelijk een mooie publiciteitsstunt die bijzonder vriendelijk klinkt en brengt veel ouders op een idee voor hun vrijetijdsbesteding deze zomer.
Daarnaast is het voor veel scholen wel aantrekkelijk om gratis entree te krijgen. Het openbaar vervoer is geen handige optie meer (met de invoering van OVChipkaart is het bijzonder onhandig om met een groep te reizen) en daarnaast is het huren van een bus heel duur. De gratis entree zie ik dan als een doekje voor het bloeden op het vervoersprobleem.
Het zou - naar mijn mening-veel effectiever zijn openbaar vervoer tijdens schooltijd gratis te maken of bussenhuur voor scholen met een educatief doel gratis of goedkoper te maken. Voor de meeste individuele families maakt inderdaad een entree van een paar euro op een dag voor een uitje niet zoveel uit. Zij willen een leuk, kindgericht dagje uit met goede voorzieningen voor ouders en kinderen. En op dat vlak valt nog veel te verbeteren. Een goede uitdaging voor de zomer!

Kinderen kijken naar kunst in Museum de Paviljoens

Teksten voor bezoekers (deel 1)

2009-05-27T23:13:00.007+02:00

Dit mooie afscheursysteem zag ik in Wenen! Museumtext to go! Wow!

Super interactief en low budget: laat jouw publiek direct reageren met geeltjes. Volgens mij winnaar in de categorie: goed idee maar de uitwerking kan beter.

Deze dierentuin bedacht een leuk openklap systeem, alleen een beetje jammer dat het niveau van de teksten de meeste kinderen veel te moeilijk is, waardoor het blift bij het hard open en dicht doen van de luikjes. 'Help: carnivoor, mama, wat is dat?'

Het lijkt of mijn camera kuren had maar iemand had in dit museum bedacht zwarte tekst op een doorzichtige achtergrond te drukken. En dan handig de tekst net even van de muur te bevestigen zodat je het schaduweffect kreeg waardoor de teksten onleesbaar werden.

Ik verzamel van alles. En dat is niet zo gek want ik ben een echt museummens. Die hebben de meest bijzondere verzamelingen, heb ik gemerkt. Ik verzamel museumcartoons (daarover later meer)...maar ik spaar ook museum- of publieksteksten. Heel goede, maar ook superslechte teksten fotografeer ik snel en bewaar ik in het mapje teksten. Ook ben ik dol op onduidelijke logo's en aanwijzingen. Ik wil er een paar met jullie delen. Misschien moet ik een Flickrgroep beginnen met dit onderwerp...of bestaat die al?

Meer Museumlit

2009-05-17T23:32:00.004+02:00

Eureka! Ik ben geen boekrecensent maar heb- geloof ik- een nieuw literatuurgenre ontdekt! Museumlit....licht ironische romans of persoonlijke documenten over het werken in het museum. Ik schreef onlangs al over 'Making the mummies dance' door oud- Metdirecteur Thomas Hoving. Daar kan Voskuil met zijn serie het Bureau nog een puntje aanzuigen! Dan heb ik het nog niet eens over de memoires van Frans Haks over de bouw van het Gronings Museum.

Ik ben nu middenin het boek 'The Hound in the Left-Hand Corner' van Giles Waterfield en dat is ook smullen. De beschrijvingen van directeur, trustees en persvoorlichters zijn wellicht wat dik aangezet maar op een bepaalde manier tegelijkertijd briljant.

Museumlit....meer suggesties anyone?

Musea en social media

2009-05-02T21:46:00.004+02:00

De MuseumMonitor van TNS NIPO geeft, sinds 2003, elk jaar marktinformatie over het Nederlandse museumpubliek, inclusief gegevens over het internetgebruik. De uitkomsten van 2008 zijn gebaseerd op de antwoorden van 8.988 ondervraagde bezoekers, gemeten in 36 musea, verspreid over Nederland.

De Museummonitor 2008 wijst uit dat nieuwe toepassingen, zoals web 2.0, er voor kunnen zorgen dat verschillende mensen – met of zonder een brede interesse in kunst en cultuur – eerder in aanraking komen met het museum en dat het fysieke museumbezoek hierdoor wordt bevorderd. Sinds 2003 is het belang van internet als aanleiding voor het museumbezoek toegenomen; in 2008 haalt driekwart van het museumpubliek wel eens informatie over musea van het internet. Museumbezoekers in de leeftijd van 27 tot en met 50 jaar zoeken het vaakst informatie over museum aanbod op het internet (85%). Net als voorgaande jaren halen bezoekers met kinderen vaker dan het overige publiek informatie over musea van het internet.Virtueel museumbezoek via websites staat ‘echt museumbezoek’ niet in de weg en lijkt dit eerder te bevorderen. Vooral 50-plussers bekijken de museumsites; het is verstandig deze doelgroep in het achterhoofd bij de invulling van de site. Informatie voor jongeren kan beter op andere sites of pagina’s (bijvoorbeeld Hyves) geplaatst worden, waar het beter aansluit op de leefwereld van de jongeren.

Waarom zouden musea zich moeten interesseren voor sociale media? Het antwoord is publieksbereik. In de jaren ’90 ontstond bij musea en erfgoedinstellingen het besef dat er een website moest komen zodat potentieel bezoek je kon vinden op het web via zoekmachines. Het gebruik van het internet verandert op dit moment in een rap tempo. Terwijl het web in het jaar 2000 werd gedomnieerd door de zoekmachines en de computer werd gebruikt als naslagwerk, wordt het vanaf dit moment meer en meer gebruikelijk dat mensen je kunnen vinden via hun persoonlijk sociale netwerken. Vraag een universitaire student naar zijn of haar homepage en het antwoord is waarschijnlijk Facebook en niet Google. ‘Two-thirds of the world’s Internet
population1 visit a social network or blogging site and the sector now accounts for almost 10% of all internet time. The worldwide market reach of social networks and other "member community sites" is growing rapidly, and it seems likely that Facebook and other social networking sites will continue to attract older, more mainstream audiences.’ (Global Faces and Networked Places, A Nielsen report on Social Networking’s, New Global Footprint, maart 2009)

Het is dus aan musea om te beslissen of zij mee willen gaan met deze trend. Het betekent dat musea weloverwogen een keuze moeten maken of zij vroeger of later participeren in deze trend. Het zou goed zijn eens terug te denken aan de tijd dat de keuze voor wel of geen website werd gemaakt. Op welke argumenten was die beslissing gebaseerd? Werd de boot gemist omdat de organisatie te lang twijfelde over het nut? Of werd er geld verspild door te vroeg in te stappen in een ongetest project. Er is nog voldoende tijd om belangrijke beslissingen te nemen, maar de nieuwe ontwikkeling van het web is onomkeerbaar ingezet.

Een klein eigen onderzoekje onder diverse Nederlandse musea leverde op dat veel instellingen bezig zijn zich meer in de digitale wereld te verdiepen maar dat er nog weinig echt gebeurt. 2.0 staat in museumland nog in de kinderschoenen. De grote musea hebben fantastische websites maar maken een Hyves aan waar ze vervolgens niets meer mee doen. Ook de aanwezigheid van 'de grote jongens' op bijvoorbeeld Twitter is nog minimaal. Boijmans heeft welgeteld een tweet geplaatst. Het Van Goghmuseum is in Nederland het meest actief met een kleine veertig tweets. In het buitenland en dan vooral in de Verenigde Staten wordt 2.0 in het museum geïntegreerd. Voorloper Brooklyn Museum in New York is zeer actief: zij hebben een blog, twitteren, hebben een YouTubekanaal en een Facebookpagina maar programmeren ook 2.0 met ‘Click, a crowd curated exhibition’ (http://www.brooklynmuseum.org/exhibitions/click ) en laten hun publiek de collectie van woordlabels (tags) voorzien.

Culturele instellingen actief op twitter http://tinyurl.com/dfcruq en lees aanvullingen

Bron:
http://museumtwo.blogspot.com/2009/04/simple-argument-for-why-museums-and.html
http://blog.nielsen.com/nielsenwire/wp-content/uploads/2009/03/nielsen_globalfaces_mar09.pdf

Op de boekenplank

2009-04-29T20:26:00.006+02:00

Ik ben dol op lezen. Ik meen me te herinneren dat ik als 4 jarige enorm gefrusteerd was dat ik de borden op straat en de ondertiteling op tv niet kon lezen. Ik heb mijzelf lezen geleerd voor ik vijf was.
Lezen opent een nieuw venster op de wereld, tenminste als het een goed boek is. Als museumprofessional heb ik ontzettend veel plezier beleefd aan dit boek:
Making the Mummies Dance Thomas Hoving
Inside the Metropolitan Museum of Art

De voormalige directeur van het Metropolitan Museum of Art onthult hoe zijn leven eruit zag in de jaren '60. Daarbij schroomt hij niet zijn keiharde observeringen over zijn collega's, de trustees en de rijke verzamelaars maar ook over zichzelf met de lezer te delen.

Lezen dat boek!

Ranking the...museumtoiletten ;-)

2009-03-30T22:11:00.012+02:00

Diverse musea krijgen tegenwoordig bezoek van 'narb-ers'. Een nieuw soort museumbezoekers, zul je denken? Het zijn in ieder geval mensen met een mening én mensen in bezit van mobiel internet. Op de site http://narb.me/ (nog beta versie) kun je commentaar geven en (kunst)tentoonstellingen een beoordeling geven. Ranking the arts exhibition dus. Nu nog alleen voor mensen met een IPhone en diegene die mobiel internet hebben, een bescheiden groepje-dat wel snel groter wordt natuurlijk. Best goed idee, maar een vriend vroeg mij vanavond: 'is dat groepje wel representatief voor de meeste museumbezoekers?' Ik zei: 'Nee misschien niet: de narbleeftijd (ik schat de meeste narb-ers tussen de 20 en 40 jaar) is jonger dan de gemiddelde museumbezoeker'. Dat neemt niet weg dat het best een goed idee is, narb me. In de museumwereld wordt er volgens mij wat gemengd op gereageerd. De 1.0 mensen moeten- nog steeds- wennen aan het idee dat mensen een mening over je hebben die niet altijd onverdeeld positief is. Mijn idee is: hoe meer meningen hoe meer uitgebalanceerd de mening is die over je wordt geventileerd. En ja: vroeger gebeurde dat alleen in de kroeg, per telefoon of bij de bushalte en nu gebeurt dat- voor iedereen leesbaar- op internet. Wie weet kun je er soms ook nog iets van leren...

Ranking is wel in de mode. BNN Today laat luisteraars het nieuws ranken. Tegenwoordig kun je zelfs wc's ranken! Misschien een idee om ook museumtoiletten te ranken? Ga naar http://www.sitorsquat.com/sitorsquat/home en geef jouw mening, compleet met IPhone/ Blackberry applet. En een handig kaartje zodat je schone toiletten bij jou in de buurt kunt vinden. Maar in Nederland kunnen er nog wel wat meer aangemeld worden, wel handig...vooral als je nodig moet.

Hieronder de beste toiletscene ooit....maar zal wel laag eindigen op de ranking...die toilet......

Door de bril van....Museumblogger vraagt zich af

2009-03-16T21:24:00.006+01:00

Wat een mooi plaatje he? Dit staat voor mij symbool voor de worsteling van presenteren. Want zo'n soort plaatje zien we graag: een voyeuristisch kiekje met een lekkere traditionele saus.
Kortom, veel vragen en weinig antwoorden vandaag.
Ik vraag me vaak af: hoe presenteer je? Vertel je je eigen verhaal, of dat van anderen? Blijf je vasthouden aan jouw eigen perspectief of probeer je je in te leven in de ander? Zeker als je over een andere cultuur of tijd vertelt? Wil je dan zo dichtbij mogelijk blijven bij het verhaal van die ander? Een historisch of 'volkenkundig' juist verhaal lijkt een (politiek) correcte keuze, maar is dat wel haalbaar? En wat is dat verhaal dan precies en welke schakeringen laat je omwille van de grote lijnen weg? En wat is een cultuur? En als de Britten het niet eens weten....
Met de opkomst van populair rechts krijgen dit soort vragen zelfs een politieke lading, merk ik terwijl ik dit schrijf.
Binnenkort hebben we tentoonstelling over kimono's in huis. De tentoonstelling komt uit de collectie van een verzamelaar. Die heeft met zijn eigen 'bril op' verzameld en gedocumenteerd. Daarmee heb je een verzameling objecten die elk hun eigen verhaal maar samen ook weer een bepaald verhaal vertellen. Dan is er toch niets mis mee om dat verhaal te volgen, niet?

2009-03-10T21:35:00.001+01:00

Wow dit is de toekomst en I like it :-)
Als je dit om je nek houdt hoef je nooit meer te zoeken naar horloge, telefoon en misschien ook niet meer naar je sleutels: jaaaaaaaaaaa!!!!!

Krasse knarren

2009-02-27T19:54:00.001+01:00

Ouderen kunnen weer mee met de museumbus

'Senioren uit Limburg kunnen zich opgeven voor het project de Museum Plus Bus. Bedoeling van het project is dat ouderen een dag gratis naar een museum kunnen. In 2008 bleek de Museum Plus Bus een groot succes te zijn.

Vorig jaar reed de bus 255 dagen en vervoerde ze 10.000 mensen naar een van de zeven samenwerkende musea. Verzorgingstehuizen en ouderenorganisaties krijgen binnenkort bericht om zich aan te melden voor het project. De Museum Plus Bus kan door diverse donaties de komende drie jaar blijven rijden.' (bron L1)

Hmmmmmmm mogen wij -als culturele instelling- ook meedoen?

Handleiding Twitter

2009-02-27T19:26:00.006+01:00

Deze is erg handig: http://www.jeroenmirck.nl/twitter-top-40/ (wel even scrollen)
Meer info over gebruikers: (beetje belegen):
http://www.techcrunch.com/2008/12/22/the-state-of-the-twittersphere-hubspot-edition/

Op Twitter noem je dit Retweet (ofwel citeren :-)
De Kracht Van Twitter

View more presentations from erwblo. (tags: twitter social)

1 april...

2009-01-28T09:17:00.004+01:00

De Zweedse televisie maakte ooit de kijkers wijs dat je kleurentelevisie kreeg door een nylonkous over het scherm te spannen.

1 april is alweer in aantocht. Ik ben dol op virtuele musea en vond dit bijzondere exemplaar onlangs. Het Museum of Hoaxes toont de meest bizarre, opmerkelijke grappen, trucs en verbluffende staaltjes van hoaxes. Ze heben ook de top 100 met beste-1-april-grappen-aller-tijden. Misschien ter inspiratie gebruiken van een 1 april stunt?

Twitter en Hacking Ikea

2009-01-13T23:29:00.005+01:00

Ik Twitter! En niet eens zo heel vaak. Maar leuk en interessant is het wel. In eerste instantie deed ik het vooral om uit te vinden wat het was. Je kunt korte boodschapjes van mensen lezen en zij die van jou (zo word ik sinds vandaag gevolgd door een Israelische internetactivist- help! waarom volgt die mij?- oh hij werkt ook in een museum- oef, gelukkig niet iets om gelijk te blocken dus).
Ik dacht namelijk toen ik begon met Twitter: wat vinden mensen boeiend eraan om te lezen of Pietje Puck zijn kat eten geeft, een rot buschauffeur heeft of een nieuwe telefoon zoekt? En natuurlijk vind je dit soort info voldoende op Twitter.....maarrr het is ook een manier om leuke, interessante mensen te volgen over de hele wereld, bijvoorbeeld mensen met hetzelfde beroep als jij of met dezelfde interesses. Of mensen die je kent maar niet zo vaak ziet toch te volgen op afstand.
Bovendien vind je op Twitter een bepaald soort mensen 1. ze zijn digitaal 2. ze zijn supernieuwsgierig 3. ze vinden het leuk om van alles te delen en te vragen met en aan jan en alleman. (moest dat laatste nu met of zonder streepjes, help Nationaal Dictee, help Philip Freriks!). En dat vind een goed idee. Op Twitter dus vond ik het fab idee om een Ikea tafeltje te hacken. Dat lijkt me wel wat.
Hacking Ikea was een tentoonstelling tijdens de Dutch Design Week en heeft zelfs een eigen blogspot. Zo kun je allerlei spullen van Ikea ombouwen tot iets nuttigers, mooiers of fijners en dan is het niet erg als je schroefjes overhoudt. En....je mag zelf weer een mooie scandinavische naam voor je eigen ontwerp bedenken. Hoera!!!!!!!!

PS Als je twittert, je kunt me vinden op http://twitter.com/femkeh

Dresscode voor museumdirecteuren

2009-01-02T22:05:00.005+01:00

Ansenk

Ex

Pijbes

Van Twist

Gordenker (linksvoor)

'En verder praat ik mijn opvolger Benno Tempel een beetje bij. Ik ga hem geen handleiding geven, want hij moet het op zijn eigen manier doen. Maar wat tips waarop hij moet letten, kunnen geen kwaad. Ik heb bijvoorbeeld gezegd: je moet je haar iets korter dragen en niet te veel frivole hemdjes, want je bent nu wel directeur van het Gemeentemuseum. Sinds Wim Pijbes directeur is van het Rijksmuseum, zie je de pijpen van zijn broeken toch ook steeds iets wijder worden.” zei scheidend Gemeentemuseumdirecteur Wim van Krimpen onlangs.

Van Krimpen (rechts)

Tempel

Misschien een prijs voor best geklede museumdirecteur van Nederland (of stel je eigen top drie samen). Have your pick!

Toys

2008-11-19T23:29:00.003+01:00

The inventors of the famous Bugaboo invented this new toy Swinxs to help children play. It stimulates children to play more traditonal games like hide&seek and takes over (partly) the role of a parent or gamemaker. The swinxs talks to you and stimulates children and parents to play both inside and outside the house in a group. A new electronic gameconsole that stimulates excercise (but no screens like a Wii) It also can tell bedtimestories. That feels a bit akward as a parent I have to say the bedtime story is for me an esential contact with my child during the day. But probably I should not look at it that way. Not instead of but more next to......

It might also be use in a museumcontext, that would be fun!!!! Find all the portraits, still lifes, etc. But probably it can be much more creative than that.....

Entering Web 2.0

2008-11-14T22:54:00.004+01:00

De afgelopen dagen door studiedag/ -middag meer inzicht gekregen in onze positie wat betreft entering de web 2.0. Conclusie? Het schiet nog niet erg op maar aan de andere kant: een goed begin is gemaakt.
Wat doen we al? We raadplegen online community's en brengen ze naar het museum als participanten van een event maar informeren ook gelijk potentieel publiek. We hebben op Flickr wel eens foto's geplaatst van bezoekers van de Uitmarkt die vanaf onze site te bereiken waren. We hebben met het Nationaal Archief ook een photostream (Flickr The Commons) bij Meisjes van de Fabriek....
Maarrrrrrrrr er is veel te doen op dit gebied. Maar mijn belangrijkste leerpunten waren:
- Wees nieuwsgierig. Je hoeft niet altijd hip op de hoogte te zijn maar heb een open blik.
- Wees niet bang op je bek te gaan. Onder het mom van experiment kun je best eens iets proberen.
- Kies je voor een bestaande netwerk omgeving: zorg voor interactiviteit.
- Communiceer dat je ergens aanwezig bent (linking/partnering)
- Blijf jezelf (no marketeers :-) oftewel blijf authentiek zowel in houd als bij de keuze van de tools
- Documenteer wat je doet (tekst, foto, film)
- Wees niet te bang voor interne en externe kritiek (de opmerking: 'met een website komt niemand meer naar jouw museum' bleek ook ongegrond!)
- Zorg voor geld en tijd (hm lastig deze)
Ook leerde ik hoe je als museum een digitale stampot moet maken (thnx Mike Ellis)
en hoe je een webtoepassing met je handen uitbeeld (thnx someone @ the Doenpitch). Ik vond het erg grappig.
Oef, ik heb nog niet eens alle concrete plannetjes hierboven uitgewerkt (waarom heeft onze site geen rssfeed?? Want een email nieuwsbrief is so 2000) weet niet of ik dat allemaal wel aan kan....oftewel neus dicht en in het diepe duiken!

For the love of God

2008-11-06T22:30:00.002+01:00

El Hema is weer open

2008-11-01T22:55:00.004+01:00

Ik baalde al een beetje dat ik El Hema had gemist! Maar nu heb ik een nieuwe kans. The department store franchise Hema is the most public manifestation of Dutch culture, zegt organisator Mediamatic op de eigen site. En daar is dan een Arabische versie van gemaakt met halal rookworst en nog veel meer objecten die zijn ontworpen voor de klant van Arabische afkomt. Nu kunnen we gelukkig nog gaan kijken in Rotterdam en daarna reist El Hema door naar andere steden in Nederland.

Over El Hema gesproken. Ik heb pas de Burenwinkel bezocht. Een mooi idee: een soort SMVwagen waar je spullen kunt kopen die je aan het denken zetten over de relatie met je buren. Ludieke spulletjes ook. Het jammere van dit soort initiatieven vind ik dat er te weinig geld is (of aandacht wordt geschonken?) aan de vormgeving. Dan komt het zo afgeraffeld over. Nu ja, met de vormgeving van de site is niets mis, gelukkig. Ik verliet de winkel met een paar eigenzinnige deurstickers en een burencookie. Topper is het alles goedshirt (misschien ook wel iets voor El Hema?)

Stil zitten als je geschoren wordt

2008-10-24T21:38:00.008+02:00

In een tijd van beurskrach en een eventueel aankomende recessie is het spijtig te moeten merken dat ook de kunstwereld zich in crisis bevindt. En dan heb ik het niet over de naderende bezuinigingen of teruglopende bezoekcijfers als gevolg van het ongunstige economische klimaat. Of een vette sponsor die zich terugtrekt. Nee, twee opmerkelijk negatieve berichten uit de kunstwereld las ik deze week.

Het ene artikel berichtte dat de politie bij de pseudokoop van de vijf gestolen schilderijen uit het Frans Hals Museum ruim 8 ton kwijt is geraakt. Wow 8 ton! Daarvan kun je heerlijk rentenieren op een mooi eiland. Nu gaat het toch al niet zo goed bij de politie op financieel gebied, maar met die acht ton hadden mooie plannen verwezenlijkt kunnen worden. Een mooie educatieve studio, die lang verlangde aankoop of toch een verbouwing van de entree...
Het andere artikel stemde ook niet optimistisch: het Rijk is meer dan 3000 kunstwerken kwijt. Nu krijgen we niet alleen depressief nieuws van de economieredactie maar óók nog van de kunstredactie. Of komt het omdat positieve berichten geen nieuws kunnen vormen? En omdat we zelf meer beren op de weg zien dan er werkelijk zijn?
Vincent Icke had er gisteren in DWDD een mooie reflectie op met hulp van een Bommelstrip (helaas geen filmpje van kunnen google-en): 1. de kredietcrisis is een mening 2. het monster, lees de crisis, zijn wij zelf. Misschien geldt dat ook wel voor de kunstcrisis? Laten we het hopen dan gaat het vanzelf weer voorbij. Stil zitten als je geschoren wordt, zeggen ze dan.

Wel laten vormgeven maar geen geld?

2008-09-28T20:40:00.003+02:00

Slimmeriken die een nieuw ontwerp willen voor hun visitekaartje, website of logo, doen er goed aan meerdere vormgevers een voorstel te laten doen. Dat kan de creativiteit stimuleren maar ook de kosten op een betaalbaar niveau brengen.
Maar wat als de portemonnee niet toereikend is? Het kan veel goedkoper en online! Zeker de musea met een kleinere portemonnee en een progressieve directeur die 'in' zijn voor een experiment kunnen er hun voordeel mee doen.
De website zegt over zichzelf: 'Need something designed? 99designs connects clients needing design work such as logo designs, business cards or web sites to a thriving community of 19,166 talented designers.' De moeite van het proberen waard. Kijk eens op http://99designs.com/

Guerilla

2008-09-28T20:34:00.002+02:00

Antwerpen Zoo heeft de tofste guerillamarketing!

Easy like Sunday morning: mooie webverzamelingen (meer)

2008-09-21T21:53:00.006+02:00

Een tijdje geleden schreef ik over de mooiste virtuele musea. Inmiddels ben ik er weer een paar rijker, die ik graag met jullie wil delen.

De mooiste bananenschillen van Londen vind je hier: http://www.londonbananas.com/

Of de aller,allermooiste handgetekende plattegronden: http://www.handmaps.org/index.php Echt genieten.....je kunt je ook zelf aanmelden.

Of het British Surfing Museum http://www.thesurfingmuseum.co.uk/. Wel bijzonder hoe surfen - bij uitstek buiten en beweeglijk/actief- gevangen wordt in een webmuseum. Met mooie retro beelden.

Of deze: Easy like Sunday morning: http://www.toastermuseum.com/

Troonrede en cultuur

2008-09-16T23:39:00.007+02:00

'De regering wil een bloeiende kunst en cultuur stimuleren en alle jongeren vroeg daarmee in aanraking brengen. Kinderen tot 12 jaar krijgen in 2009 vrije toegang tot musea. Jongeren tot 18 jaar kunnen met een cultuurkaart kennismaken met de inspirerende rijkdom van ons land.', zei koningin Beatrix vandaag in de troonrede. Gisteren heb ik die nieuwe cultuurkaart gezien. Ik mag niet niet teveel verklappen want de eerste moet nog officieel worden uitgereikt, maar ik zeg alleen: bling bling :-)
Die kaart verdwijnt in de portemonnee van bijna een miljoen jongeren in Nederland. En bij een groot deel van hen is er ook nog een besteedbaar budget vcan 10 of 15 euro. Alleen om aan kunst of cultuur uit te geven! Ik ben geloof ik te oud voor een CJPpas en zeker voor CKV, dus ik ben jaloers. En de 'oude' Fokke en Sukke ('liever cash') van vorig jaar lijkt dus gewoon waarheid te worden.
Ik ben ontzettend benieuwd hoe het geld besteed gaat worden dit jaar. Hoewel het supermooi initiatief is zijn er natuurlijk ook wel hobbels. Mijn ervaring is namelijk dat een groot deel van de CKVdocenten 'wat ouder ' is en zij zijn niet even handig op de computer soms. Een bijlage (pdf )openen of een mail sturen kan soms al wat lastig zijn. Toch zijn zij het die het budget gaan beheren op een webbased manier. Lastig.
Ook krijgen de leerlingen waarschijnlijk meer vrijheid om het zelf te besteden. Vrijheid is goed maar ik ben soms een beetje bang dat het voor veel leerlingen niet zo makkelijk is een keuze te maken uit het cultuuraanbod. Als docent heb je denk ik ook wel een taak samen met de leerlingen te kiezen zodat ze echt iets extra's aangereikt krijgen via school en met het budget niet allen maar meer van hetzelfde gaan doen. Maar goed...misschien zie ik te veel donderwolkjes. Voorlopig maar eens dit eerste jaar afwachten!

Draagbaar geheugen

2008-08-12T22:43:00.005+02:00

Help ik ben een afspraak vergeten, hoe heet die medewerker ook alweer, of welke sponsor hadden we voor die en die tentoonstelling? Ben ik vergeetachtig of gewoon te druk? Nu ja, iedereen vergeet wel eens wat...IBM denkt het ei van Colombus te hebben gevonden: The Pensieve. Erg veel vertrouwen heb ik er nog niet in (ik zie gelijk weer veel extra werk), maar wie weet wat de toekomst zal brengen...ik blijf hopen natuurlijk.

Het idee van een 'Pensieve' werd ontleend aan het magische voorwerp dat beschreven wordt in het vierde Harry Potter boek van J.K. Rowling:
"[...] It is called a Pensieve," said Dumbledore. "I sometimes find, and I am sure you know the feeling, that I simply have too many thoughts and memories crammed into my mind. [...]At these times [...] I use the Pensieve. One simply siphons the excess thoughts from one's leisure. It becomes easier to spot patterns and links, you understand, when they are in this form [...]".

Wie weet wat de toekomst zal brengen, misschien gaan we binnenkort massaal op zwerkbal? Zou ik stiekem best leuk vinden.

Tweens

2008-08-11T20:17:00.011+02:00

Lisa, Amy en Shelley gingen naar het Kindersongfestival. De AVRO kreeg veel kritiek over de volwassen styling van de deelnemers.

Voor wie doen we het nu allemaal die museale presentaties en tentoonstellingen? Veel musea richten zich op een jonger publiek. In ieder geval dat beweren ze in hun beleidsplan of fondsaanvraag. Soms is het een wassen neus om de geldschieter/ subsidieverstrekker binnen te halen. Vaak willen de culturele instellingen wel maar vinden ze het ontzettend moeilijk. Maar heeft het eigenlijk wel zin om een jonger publiek te willen trekken? En over hoe jong hebben we het dan?
Als je die laatste vraaag stelt aan verschillende musea zul je een compleet ander antwoord krijgen. Zo hoorde ik ooit een medewerker van een deftig museum zeggen dat alle bezoekers onder de 50 wat hem betreft jong waren (vergeleken bij de rest van het museumpubliek). We bleken het dus over een compleet andere definitie te hebben van jong publiek.
Het is onze taak dingen uit te leggen in het museum. Dus ook aan een jonger publiek. Vaak willen musea wel kinderen of jongeren bereiken, maar tijd en kennis ontbreekt vaak. Een speurtochtje of een mailing aan scholen kan er meestal wel af, maar echte aandacht over wie we het nu hebben (kleuters zijn ook jong) of voor wat die groep interesseert, is er meestal niet. En op basis daarvan kun je keuzes maken in jouw aanbod. Het helpt eigenlijk al ontzettend veel om de educatief medewerker eens een half dagje mee te laten lopen op een school (waar zich dan natuurlijk leerlingen bevinden uit de beoogde doelgroep). Dat geeft je echt een kijkje in de keuken maar ook het volgen van diverse sites en onderzoeken levert al veel op. Of zet eens een televisieprogramma aan voor de doelgroep of sla eens een tijdschrift open dat veel wordt gelezen door dat kind of die jongere.
Veel speurtochten in musea richten zich op leerlingen uit groep 7 en 8. Zij vallen in de groep die marketingjargon Tweens worden genoemd. Het gaat om kinderen en bijna-jongeren in de pre-puberteit. Dus de tijd dat je eigenlijk nog kind bent, maar al bij de jongeren of volwassenen wilt horen. Misschien een oubollig voorbeeld maar ik denk altijd aan het liedje 'Meisjes van dertien...er net tussenin. Te groot voor de poppen, te groot voor de merels. Te klein voor de liefde, te klein voor de kerels.' (Paul van Vliet 1970). Dat is inmiddels al weer wat achterhaald sinds Kids Getting Older Younger (KGOY). Maar goed dat is weer een ander verhaal.

Ik heb een keer een mooi voorbeeld van zo'n Tween gezien in het NAi in Rotterdam: een meisje van 12 -13 bijna volgroeid, buiktruitje, navelpiercing en je zou haar ouder schatten. Maar onder de rondleiding stond ze uitgebreid te duimen als een klein kind (en geen van haar vmboklasgenoten vond het raar of zei er iets van).
Toch zijn ze op sommige gebieden net als wij- de volwassenen. Zo heeft zeker 33% van alle Tweens in de V.S. een mobiele telefoon. Tweens laten fantasie rolmodellen los zoals prinsessen, ridders e.d. dat iets iets dat meer bij de kinderfase hoort. Vooral meisjes willen graag een herkenbaar levend rolmodel zoals een model of popster. Denk maar aan de meisjesgroepen als Kus of een de zanger Thomas Berge (met eigen realityshow). Ze willen graag ergens bij horen, bij een groep, bij een stijl, bij een muzieksoort. Vaak kiezen ze nogal behouden (ronduit conservatief) en willen ze zich omringen in een geidealiseerde wereld, verweg van de rauwe realiteit.

Nu ja, het gaat natuurlijk om algemeenheden maar het zijn toch herkenbare zaken als het om Tweens gaat. Dus als je iets wilt gaan ontwikkelen voor deze doelgroep: Tween erop los zou ik zeggen.
Voor meer info over Tweens en hoe ze benaderd willen worden klik hier.

Uncool, cool or Subzero: de smaakmatrix

2008-08-07T12:47:00.010+02:00

Weer zo'n leuk vormgeversdingetje. Eeerder schreef ik al over de tagcloud die je ook in museale context zou kunnen gebruiken. Dit keer kwam ik een mooie smaakmatrix tegen in de bijlage van het Parool. Op de assen kun je natuurlijk van alles invullen. Veel beter dan een droog stuk tekst waarin je hetzelfde probeert uit te leggen en nuanceren.

Iets dergelijks had ik trouwens al eerder gezien (maar minder mooi vormgegeven) in het fantastische BBCprogramma Top Gear waarbij auto's door presentatoren en publiek worden ingedeeld in de zones 'Uncool, Cool or Sub Zero '. Erg grappig doen ze dat. Kijk maar.

Beauty is in the eye of the beholder: teksten voor bezoekers (vervolg)

2008-08-07T09:43:00.011+02:00

Dolhuys, Haarlem

Een tijdje geleden schreef ik al over teksten in musea. Voor wie schrijven we? Wie kijkt er over onze schouder mee als we aan het schrijven zijn? Onze collega's, andere (kunst)historici, recensenten, (gast)conservatoren en bruikleengevers beinvloeden het proces. Maar zij zijn niet de gemiddelde museumbezoeker, voor zover die bestaat natuurlijk.

Het zou zinvol zijn om eens een gesprekje te beginnen met enkele bezoekers in jouw instelling, of met mensen in je omgeving die wel eens (kunst)musea bezoeken. Dan krijg je een beter beeld van wat ze al weten en welk terrein nog onontgonnen is.

De meeste bezoekers zijn hoger opgeleid, geinteresseerd in kunst maar niet per definitie ervaren in het kijken naar kunst. Zij zijn slim en lezen kranten, literatuur en gebruiken internet. Vooral niet onderschatten dus, die museumbezoekers. Hun visuele geletterdheid is in de meeste gevallen echter nog in ontwikkeling. Het zijn nog geen supergetrainde beelddenkers. Het heeft dus geen zin om ze toe te spreken als volleerde kunsthistorici. Hoe moet het dan wel?

Misschien werkt het wel het beste de teksten te schrijven aan iemand die je goed kent, af en toe een museum bezoekt en interesse heeft in kunst (of een ander onderwerp). In mijn geval is dat mijn moeder. Zij zit op mijn schouder, leest mee en stelt vragen. Zinnige vragen: zoals 'jij zegt wel dat bij kunstenaar x vergankelijkheid centraal staat, maar hoe kan ik dat zien aan de getoonde objecten?' Best lastig hoor, zo'n moeder op je schouder. En natuurlijk heeft het zin anderen je teksten te laten lezen. Misschien laat je al je tekst lezen aan een collega? Goed. Maar is die persoon ook representatief voor jouw publiek? Misschien toch eens een baliemedewerker, kassiere of boekhouder vragen je tekst te lezen? Het uiteindelijke doel is dat zoveel mogelijk bezoekers van kunst genieten, toch? Zoals ze zeggen: Beauty is in the eye of the beholder. Maar dan moet de 'beholder' wel een beetje op weg geholpen worden.

Meer lezen over museumbezoekers en hoe zij naar teksten kijken? Lees dan dit onderzoek van ontwikkelingspsychologe Abigail Housen. Zij ontwikkelde in samenwerking met het MOMA in New York een methode om te onderzoeken hoe bezoekers reageren op beeldende kunst en hoe je dat kunt meten.

Even aanhaken bij de actualiteit: deze week zag ik een aflevering van Vinger aan de Pols waarbij Sander Simons berichtte over zijn gevecht met longkanker. Hij beschreef heel nauwkeurig hoe slecht veel dokters communiceren met hun patienten. Hij eiste bijvoorbeeld eerst de artsen te ontmoeten die hem gingen opereren. Iets dat niet als vanzelfsprekend werd beschouwd in het ziekenhuis waar hij werd behandeld. Ook vertelde hij dat patienten vaak niet goed voorbereid aan behandelingen beginnen en vergeten de dokters veel praktische zaken te melden zoals de duur van de behandeling. En de menselijke vraag: 'hoe gaat het, ligt u goed, kan ik u nog ergens mee helpen?', bleef vaak helemaal achterwege. Natuurlijk gaat communiceren met patienten over een hele andere orde van grootte dan communiceren met een museumpubliek, maar het zette me wel aan het denken over mijn eigen werk.

Woordwolk

2008-08-01T12:15:00.013+02:00

Tagclouds of woordwolken zijn bedoeld om de surfende internetbezoeker te helpen zijn weg te vinden. Wat is het nu eigenlijk precies?Een tag cloud is een visuele weergave van de inhoudstags van een website. Tags die vaker gebruikt worden, worden bijvoorbeeld groter afgebeeld of op een andere wijze benadrukt. Na het aanklikken van een tag, surf je door naar een pagina met gerelateerde onderwerpen.

Ik vind ze vaak prachtig! Je kunt associatief verder zoeken op een onderwerp. Een ketting van begrippen om het startpunt heen. Je zou het kunnen vergelijken met de 'grijze zone' uit de semantiek. Semantici bestuderen de kern van een begrip, maar ook de grijze zone eromheen. Die grijze zone is geheel-omvattend, maar bevat meerdere grijze zones. Die zijn op hun beurt ook weer geheelomvattend. De tagcloud laat precies die grijze zone om het kernbegrip heen zien. Eigenlijk vergelijkbaar met een landschap dat is samengesteld uit meerdere elementen. Samen zorgen ze ervoor dat je het hele plaatje beter in beeld krijgt. Zowel in de breedte als in de diepte.

Ook in de museale omgeving zouden tagclouds de bezoeker kunen helpen het onderwerp van de tentoonstelling of museum te verkennen. Door de grijze zone kan het de bezoeker vanuit een breder perspectief bij het onderwerp betrekken. Bovendien zou het mensen kunnen helpen te associeren en het onderwerp te betrekken op zichzelf, op wat zij kennen en weten over het onderwerp.Tergelijkertijd zorgt die ketting van begrippen ook voor een brede benadering van het kernbegrip. Alsof je het landschap niet door een verrekijker ziet maar gelijk als een panorama. Natuurlijk is het jammer dat je in een tentoonstelling (uitgaand van een wandtekst) niet kunt doorklikken, maar het geeft een interesante, bredere orientatie op het onderwerp. Mooie en handige voorbeelden kun je vinden op Flickr.

Als je meer wilt lezen over (de geschiedenis van) tagclouds, kijk dan hier. Zelf aan de slag? Kijk op http://wordle.net/

Even pletten, dan past het precies...

2008-07-31T21:34:00.006+02:00

Vandaag stond in The Guardian dat Picasso’s Guernica te kwetsbaar is om nog langer te reizen

Londen - Het meesterwerk Guernica van schilder Pablo Picasso is te kwetsbaar om nog te verplaatsen. Dat zeggen de conservatoren van het moderne kunstmuseum in Madrid. Met röntgenstralen en infraroodtechnologie hebben dertig technici 129 veranderingen aan het schilderij ontdekt. Veel beschadigingen zouden zijn ontstaan bij het inpakken van het doek voor tentoonstellingen over de hele wereld.
Hoewel het reizen van de Guernica grotendeels plaatsvond in de jaren vijftig, toen slordiger met kunsttransport werd omgesprongen, komt het volgens onderzoekers nog steeds voor dat kunstwerken beschadigd raken door onvoorzichtig handelen. Zo scheurde een zelfportret van Andy Warhol door een windvlaag tijdens het inladen in een verhuiswagen, brak een werk van Howard Hodgkin door een instortende opbergkast en werd een ets van Rembrandt verstuurd in een glazen lijst met als enige bescherming wat bubbelplastic en een gewatteerde enveloppe.

Werd er vroeger slordig met kunst omgesprongen? Nu dat klinkt mij niet geheel en al ongewoon in de oren en ik ben nog niet eens vijftig. Ik hoorde nog geen 5 jaar geleden een conservator zeggen dat je kunst gewoon kon vervoeren in een Appietasje over straat, omdat het dan het beste beveiligd was tegen diefstal. Of het verhaal van het deftige Engelse museum waar een dag voor de opening van de tentoonstelling alle zilveren objecten waren ingedeukt omdat twee museummedewerkers de vitrine aan de bovenkant wilden sluiten maar niet hadden gemerkt dat de objecten iets te lang waren aan de bovenkant. Ze staken dus net een beetje over de rand. 'Zooooo....even een beetje pletten....dan past het.', hebben ze misschien gedacht?
Wat dat betreft weten we altijd fijntjes op te merken dat er vooral vroeger slecht met kunst werd omgegaan. Nu is dat gelukkig veeeeeel beter :-)

Teksten in musea, voor wie schrijven we ze eigenlijk?

2008-07-27T21:08:00.008+02:00

Voor wie schrijven we ze eigenlijk, die tentoonstellingsteksten? Voor de bezoeker, zou je zeggen, want we willen publieksgerichte teksten schrijven. Mooi antwoord, maar klopt dat eigenlijk wel?

Waar doen we het anders voor?

Er zijn verborgen agenda's. Geef het maar toe... We schrijven niet altijd alleen voor het museumpubliek. Vaak zijn er andere belangen. We schrijven bijvoorbeeld ook voor onszelf, omdat we naar erkenning streven. 'Ik ben namelijk een erudiete conservator en tentoonstellingsmaker', toch? Dat is schrijven met de angst dat anderen ons zullen onderschatten.

Teksten krijgen soms een andere vorm of inhoud omdat onze directeur of onze collega's bepaalde opvattingen willen terugzien. Of er zijn verwachtingen van de bruikleengever en verzamelaar die ons de werken heeft uitgeleend. Óf we schrijven met de gastconservator in het achterhoofd. Óf omdat we zelf stokpaardjes en missies hebben waar de gemiddelde bezoeker helemaal niet op zit te wachten.

En als we dan oprecht schrijven voor de museumbezoeker: wie is die bezoeker en wat wil die eigenlijk? (wordt vervolgd)

Random cooking = Random looking

2008-07-25T12:29:00.006+02:00

Deze zomer kookt nrc.next met de dobbelsteen. 'Weg uit de sleur van de Aardappel Anders en de quiche met zalmsnippers.', zeggen ze zelf.
Om los te komen uit onze culinaire sleur laat de random cooker het toeval bepalen wat in zijn mandje belandt.
'Dat gaat zo:
1. Ga de winkel binnen en zoek een persoon met rode jas. Is die er niet: de rode broek, de roze jas. Of, als het echt niet werkt, de snor.
2. Ga bij zijn/haar schap staan en werp de meegebrachte dobbelsteen.
3. Schuif het aantal schappen dat je gegooid hebt naar rechts op.
4. Werp nogmaals de dobbelsteen voor de juiste plank, van boven naar beneden. Idem voor het product op de plank, van links naar rechts.
5. Daar is de bloemkool! Dobbel nog een keer.
Opeens openbaart het wezen van random cooking zich. Nooit eerder belandden we voor het schap van de sherry en de mixdrankjes. Laat staan dat we er iets kochten. Maar nu gaan we naar huis met een geelgroen blikje voorgemengde jenevercola. En we moeten er nog mee koken ook.'
Nu ja of het recept ook eetbaar is, laat zich raden maar het is wel spannend om zo te koken! Niet het einddoel telt, maar de weg er naar toe, toch?

Zie hier een nieuw recept om je museumbezoek wat verrassender te laten verlopen dan alleen schilderij-tekstbord ervaring? Random cooking zou best kunnen inspireren to random looking om de meer doorgewinterde museumbezoeker eens een spannender, onvoorspelbaar bezoek te geven. Waarom? Ik heb ooit eens gelezen dat hoogopgeleiden ervan houden om verrast te worden. Je kent vast wel die film 'The Game'(1997), waarin een rijke bankier een saai leven leidt. Voor zijn verjaardag krijgt hij van zijn broer een cadeaubon voor "The Game", waarna zich een spannend spel (?) afspeelt met veel achtervolgingen op z'n Hollywoods. In navolging daarvan werden allerlei real life games opgezet die je voor jezelf, jouw familie of bedrijf kunt inkopen. Misschien kan het random looking een nieuwe trend in musea worden? Ik zie nu al de uitgelaten bezoekers gewapend met dobbelsteen door het museum lopen op zoek naar die persoon met rood kledingstuk of snor (?). En dan maar zappen door de tentoonstelling of vaste collectie.

Virtuele musea

2008-07-25T12:16:00.006+02:00

Sterk staaltje van virtuele musea in NRCNext afgelopen week, kijk maar eens op:

the virtual museum of bacteria http://www.bacteriamuseum.org/

airsicknessbag virtual museum http://airsicknessbags.com/ (mijn favoriet!)

the virtual packman museum http://www.zutco.com/pacman.htm (virtueler kan niet)

the virtual shoe museum http://www.virtualshoemuseum.com/vsm/index.php

en ik heb er zelf al een tijdje een paar virtuele musea en tentoonstellingen in 'mijn favorieten':
Check:
50 years of space in pictures http://www.esa.int/SPECIALS/50_years_of_space/

online exhibition in the UK for secondary-school students at A level at the Royal Academy
http://www.royalacademy.org.uk/education/a-level-summer-exhibition-online/a-level-summer-exhibition-online-2008/

Museum with no frontiers: Discover Islamic Art http://www.discoverislamicart.org/

Ocean Liner virtual Museum http://www.oceanlinermuseum.co.uk/

Virtual poster collection of the London Transport Museum http://www.ltmcollection.org/posters/index.html

Virtuele wasmiddelen reclame museum
http://www.reclamearsenaal.nl/index.php?id=295

en het virtuele tennismuseum
http://www.tennismuseum.nl/pages/museum.php

Chillen bij het museum

2008-07-21T10:04:00.003+02:00

Deze foto is gemaakt bij het Weense MuseumsQuartier (MQ), een 60.000 m² groot cultuurcomplex voorzien van deze grote blokken, elementen. Een fantastisch idee! Je kunt erop uitrusten, naar je Ipod luisteren en lekker kletsen met je vrienden. Maar ze worden ook wel gebruikt om een soort afgescheiden ruimte/ kamer op het plein te kunnen maken. Dus twee vliegen in een klap! Misschien een idee voor een Museumplein of Museumpark?

De meest fantastische garderobe...

2008-07-21T09:47:00.006+02:00

Het Oostenrijkse kindermuseum Zoom in Wenen heeft een fantastische oplossing voor groepsgarderobe. Een kunstenaar heeft een soort wolkachtige 'zakken' ontworpen. Bij binnenkomst kunnen de jassen en tassen erin, de hele handel kan worden opgetakeld. Zo kan een schoolklas of groep die binnenkomt op een snelle en artistiek verantwoorde manier de spullen kwijt en het ziet er nog fantastisch uit ook!

Zomerhits in Nederlandse musea

2008-07-20T16:33:00.004+02:00

De meeste Nederlandse musea hebben geen uitgesproken zomerprogrammering, een enkele uitzondering daargelaten. Toch wat vreemd want de zomer lijkt bij uitstek de tijd om eens een museum te bezoeken. Heerlijk om tijdens de tropische regenbuien de zondagmiddagen op een leuke manier door te brengen of bij hitte de heerlijke verkoeling van de tentoonstellingszalen op te zoeken. Of gaat museaal Nederland dan zelf massaal met vakantie en is er geen personeel om een spetterend zomerprogramma neer te zetten? Net als de Tweede Kamer op zomerreces...
Engeland heeft een traditie wat betreft programmering van tentoonstellingen en activiteiten in de zomer: The Royal Academy’s Summer Exhibition is een groots spektakel van internationale contemporaine kunst, er wordt in verschillende musea de week van de archeolochie eind juli gevierd, er zijn allerlei craftyworkshops voor kinderen, je kunt uitgebreid picknicken of zelfs bbq in verschillende museatuinen en er worden speciale summershows geprogrammeerd. Maar ja, zuchten wij dan: daar is meer geld beschikbaar om te investeren in mooi aanbod. Robeco sponsort al jaren de zomerprogrammering van het Concertgebouw. Zou het te hoog gegrepen zijn een sponsor te vinden voor museum die een mooie serie zomertentoonstellingen met bijbehorend programma wil programmeren? Fortis lijkt me op dit moment geen optie, maar er zijn vast bedrijven die zo'n idee wil steunen.
Gelukkig kunnen de bezoekers (en toeristen) deze zomer toch nog hun hart ophalen met het volgende lijstje.

Museumzomerhits 2008
(in willekeurige volgorde)

De Nieuwe Kerk, Amsterdam
Black is Beautiful

Kunsthal Rotterdam
Anthony Gormley Between you and me (&Event Horizon)

Joods Historisch Museum
Art of the State. Hedendaagse fotografie en videokunst uit Israël
Ook organiseren zij in het kader van de zomer wandelingen door de Plantage en een inleiding op de tentoonstelling

Het Stedelijk is te gast in het Van Goghmuseum (o.a. 17 werken van Malevich)

Museum Boijmans van Beuningen
Dutch Design

Voor Alice in Wonderland (illustraties van Pat Andrea) en de Ideale man (mode: neem je eigen ideale man mee of juist net niet ideaal geklede man, dan kan hij nog inspiratie opdoen): op naar het Haags Gemeentemuseum

Met de kinderen op Zoom Safari in Beeld en Geluid of naar het Openluchtmuseum voor Boer zocht vrouw. Of- nog veel leuker:
Zomertoer in het Van AbbemuseumVan Picasso tot KörmelingKunst moeilijk? Welnee! Kom deze zomer naar het Van Abbemuseum en doe de speciale zomertoer, voor de hele familie.

Met oma op stap naar Anton Pieck in de Hallen, Haarlem

Of lekker picknicken als het weer het toelaat: nog de hele maand juli in het Rijksmuseum: elke vrijdagavond picknick en live muziek in de tuin. Voor het echte zomergevoel?

en dan de toegift van deze zomer:
Het Rijksmuseum stelt tussen 19 juli en 31 augustus gedurende de weekenden het hoofdgebouw voor het eerst voor iedereen open.

Hmmmm toch best veel te doen in de Nederlandse musea deze zomer. Welke tentoonstelling zal de komende paar jaar als een echte zomerhit in je achterhoofd blijven hangen? De tijd zal het leren...