De museumbezoeker in het wild- observeren

Afgelopen week was ik in een willekeurige tentoonstelling. Er stonden dire computers die niet waren 'vastgezet'. Twee jongens van 13 en 15 jaar probeerden gelijk hun Hyves pagina te vinden en in te loggen. De jongste lukte het niet direct om daar te komen waar hij wilde. Zijn broer kwam hem te hulp en binnen mum van tijd was alles ontregeld.

Ik doe het nog steeds te weinig maar ik doe mijn uiterste best om het vaker te doen: museumbezoekers observeren. Het verschaft zoveel informatie om het de volgende keer nog beter te doen.
Als je de allerjongste museumbezoekers vanachter de PC wilt observeren, heb ik hier de perfecte site gevonden om dat te doen. Dus als je in het museum iets wilt ontwikkelen voor kleuters, zou dit een aardig startpunt zijn. Of deze vader met dreumes in het Children's discovery museum. Dit geeft inzicht hoe ouders samen met jonge kinderen leren in een museale context. Of hoe deze twee jongens het Brooklyn Museum beleven. En er is plenty meer! Dus met de goede voornemens: hup gewoon naar het museum en kijken maar (of lekker zappen op YouTube).

Het museum op twitter - leuke en nuttige links

@MuseumBoerhaave op Twitter, Museum Boerhaave

View more presentations from vmbartels.

Check dit of lees uit het boek Twitter for museums

Femke Hameetman (femkeh) on Twitter

Wil lezen over mijn nachtje in Museum Boijmans Van Beuningen? Lees mijn 75+ tweets op Femke Hameetman (femkeh) on Twitter

De wondere wereld van de educator

Toen mijn oma klein was, was de wereld heel simpel: de dokter, de dominee en de onderwijzer bepaalden het wereldbeeld. Toen ik klein was waren er andere, nieuwe ' uitleggers' van de wereld om ons heen. Ik denk aan Freek de Jonge (die eerst met Bram en later zonder Bram het leven uitlegde), Chriet Titulaer (die de wetenschap en toekomst uitlegde), Midas Dekkers (die de natuur uitlegde), Pierre Jansen (die de kunst uitlegde, later opgevolgd door Henk van Os) en verder G.B.J. Hiltermann (waar ik niet veel naar luisterde maar die wel ruim 40 jaar elke zondagmiddag de toestand in de wereld uitlegde).
Heerlijk overzichtelijk was het leven nog steeds in die tijd. En deze heren zorgden voor een bron van onvergetelijke televisie (als werkt die in sommige gevallen nu wat op de lachspieren, zie het filmpje). Inmiddels zijn er zoveel experts, blogs, tweets dat ik soms een beetje terug verlang naar het korte lijstje namen uit mijn kinderjaren. Ik ben erg benieuwd wie mijn kinderen over een jaar of 20 als de uitleggers van hun tijd zien....

#Followamuseum: February 1st is ‘Follow a Museum day'

February 1st is follow a museum day on Twitter! This fantastic idea was launched by Jim Richardson on his site Museum Marketing.
He found out that most museums on Twitter do not have a lot followers (1000+ is very rare), so if you want to change this, please participate. Your tweet might look something like this ‘February 1st is follow a museum day, who will you follow? PLEASE RETWEET #followamuseum’.
I will tweet something like this this: 'February 1st is #followamuseum day, I am following ......(lots of museums) please RT', just check my tweet here.

Here you find realtime results for #followamuseum. For use of hashtags #, look for the Dutch explanation on the site of Bright.

For museums: find out of you are in the directory on Followamuseum.com !

Multilayering in tentoonstellingen: het nieuwe crossover museum in de maak

Boijmans' Rothko in Kunsthal

Deze blogpost heeft een tijdje geparkeerd gestaan en heeft me wat gepieker gekost. Ik heb namelijk dit onderwerp nog niet goed in beeld, maar ben nog zoekende. Ik heb besloten dit toch online te zetten als een ongoing gedachtespinsel. Dat mag als je blogt. Toch?
Ik ben namelijk geintereseeerd geraakt in wat in de museumwereld multilayering en crossover wordt genoemd, maar waarover ik in de Nederlandse museumliteratuur helemaal niets over kan vinden. Het doel hiervan is musea toegankelijker te maken voor een breder publiek.
Als je een tentoonstelling maakt kun je ervoor kiezen de werken bijvoorbeeld thematisch of chronologisch op te hangen. Vaak ziet de tentoonstelling eruit als een soort boek met hoofdstukken: groter tekstbord met uitleg/ introductie, kunstwerk, tekstbordje, kunstwerk, tekstbordje, etc. prima natuurlijk. Het kunstwerk spreekt voor zich. En voor wie behoefte heeft: die leest de tekstborden of neemt de audiotour.

Multilayering is een andere inovatieve manier van tentoonstellen. Die neemt het publiek als uitgangspunt. Zodat een tentoonstelling voor verschillende leeftijdgroepen interessanter wordt. Dat kan specifiek voor kinderen zijn maar het zou ook eens aardig zijn om speciaal een tentoonstelling te maken voor babyboomers. Multilayering betekent- volgens mij- dat je in de uitleg bij de kunstvoorwerpen, kennis op verschillende niveaus aanbiedt, van de zeer ervaren 'kunstvreter' tot de minder frequente musuembezoeker. Bijvoorbeeld voor mindertalige bezoekers (en dat kunnen jonge bezoekers zijn) meer kernachtige teksten met minder kunsthistorische begrippen. Denk bijkvoorbeeld aan het aanbieden van tekst die ouders aan hun kinderen kunne voorlezen. Of bied meer gesproken tekst aan, of een spel of activiteit waar je de essentie van het kunstwerk al doende leert. Je verplaatst je dus in je doelgroep en gaat met die kennis aan de slag. Daarbij is niet alleen de informatie van belang ook de manier waarop je de voorwerpen plaatst kan van belang zijn om de blik te sturen, onverwachte reacties op te roepen. Multilayering kan de nieuwsgierigheid prikkelen en stimuleren om op zoek te gaan in die werled van kunst. Voor het museum is het uiteindelijk ook gunstig. Je bereikt een groter publiek want de meeste 30+ bezoekers hebben nu eenmaal kinderen, die ze graag meenemen. In televisie- en filmland is dat al langer gebruikelijk, denk aan films zoals Shrek en Alladin en programma's als Ik hou van Holland die zowel voor ouders als kinderen een leuk tijdverdrijf zijn.

Deze multilayering zorgt ervoor dat het museum leuk wordt om samen te bezoeken, een crossover museum. Een museum van de toekomst.

Graag zou ik meer lezen over dit onderwerp! Dus jullie tips zijn welkom!

Dit artikel is geinspireerd door het artikel van Dea Birkitt in the Guardian: http://www.guardian.co.uk/artanddesign/2008/mar/26/art.heritage

Van tekenen word je blij! 1 miljoen tekening op 1 dag

Al surfend vond ik dit: Drawing Day: elk jaar in juni (in 2010: 5 juni) gaan mensen over de hele wereld tekenen. Gewoon even geconcentreerd aan het werk, puntje van je tong eruit en achter het papier of de computer. En dan een kopje thee erbij (of de juf die gaat voorlezen terwijl je tekent)
Het leuke ervan is dat iedereen die meedoet, hun ervaringen kan delen via digitale platforms zoals Facebook (met een app om je eigen e-card te maken!), Twitter, Flickr and Doodlewall. Het is dus ook een mooie plek om wereldwijde tekencommunities te ontdekken je te profileren als amateurkunstenaar of krabbelaar.